Tijdelijke brug over de Amstel

Amsterdam Oosterpark

Can you find the smile?

Theather Carre aan de Amstel

Uitzicht op Carre

Merry Christmas!!

Frederiksplein Amsterdam

Roeiers

Het houten Huys - Begijnhof

Terwijl we al knippend op onze camera rondliepen begrepen we ook nog dat hier het oudste huis van Amsterdam staat .... owww, zo hoor je nog eens iets van je eigen stad. Toch wel handig die toeristen die in het Engels en Duits hun toeristenboekjes voorlezen!

De ingang gevonden .... Begijnhof

Lang geleden, toen mijn nichtje ging trouwen, ben ik op het begijnhof geweest. Blijkbaar heeft het wel wat indruk gemaakt, want de naam onthouden en ook waar het ongeveer lag .... maar hoe je er nou binnen kwam? Geen idee meer.

Gelukkig had Francesca een gids van Amsterdam bij zich tijdens haar bezoekje aan Amsterdam (afgelopen weekend) dus was het vinden van een ingang ook snel opgelost ... En zo krijgen wij (Francesca, Marloes en ik) de kans om aardig wat foto's te schieten. En te kijken naar een bewoonster die behoorlijk chagerijnig werd van al de toeristen op haar hofje en boos iedereen toeriep: Aan de kant, ik ben bewoonster! (daarbij vergetend dat Japanners dat waarschijnlijk toch niet begrijpen als je dat in het Nederlands roept!)

Dag 97: Sneeuw?

23 november

Om half negen nederlandse tijd (ongeveer 5 uurtjes slaap) doe ik mijn ogen weer open en zet men ongeveer direct ontbijt voor mijn neus. Prima. Lekker. Heb wel trek.
Hierna gaat het snel en al snel zie ik allemaal teksten (reclame voor bijvoobeeld fleurop) in de sneeuw staan. Welcome back to Europe... we landen binnen enkele minuten zonder enige hobbels op Zurich.

Hier wandel ik zonder problemen van de ene vleugel naar de andere en na het laten zien van mijn sifones bij de douane (die vond ze heel erg mooi) mag ik verder wandelen en hoor ik voor het eerst sinds tijden heel veel Nederlands om mij heen. Pfff... ik geloof dat ik echt weer bijna terug ben. Wel even een brok in mijn keel. Dit valt best wel tegen.

Die brok wordt niet heel veel kleiner als een voor een kwart gevuld vliegtuig touch down op Schiphol doet. Niet alleen een kleine sneeuwstorm zorgt voor wat ik-wil-nu-direct-weer-terug-gevoelens. Het leven was toch eigenlijkwel bijzonder relaxt.
Lang heb ik niet de tijd om hier over na te denken, want na wat wachttijd bij de bagageband mag ik mijn bagage van de band halen en door de deuren om mijn ouders (20 minuten geland vanuit Malaga) en zus gedag te zeggen met drie zoenen (even wennen, want ik hield er na eentje al weer mee op).

Hierna weer terug naar mijn huisje om even wat koffie te drinken om mij vervolgens alleen te laten met mijn gewenningsproces. De reis is voorbij. Nu weer wennen en weer vooruitkijken naar de tripjes die komend jaar voorbij gaan komen. Om te beginnen Erfurt... Ik ben er nu al klaar voor!
Maar ook werk. Ik ben benieuwd wat mijn nieuwe baan gaat brengen. Kom maar op met het Nederlandse leventje!

Vanaf Nemo naar Centraal Station

Naar Nemo en terug

Sinds afgelopen maandag ben ik ziekig. Niet echt doodziek, maar zodra ik uit bed kom en wat ga doen, stijgt de temperatuur en ben ik misselijk en heb ik hoofdpijn. en het lijkt maar niet beter te worden. Maar vanmorgen leek het mij slim om toch even buiten te gaan wandelen en dan meteen even de camera om te zwaaien. Vandaag richting het Nemo gelopen (helaas is het terras pas na 12.00u open) Heb heerlijk anderhalf uur rond gewandeld, maar vervolgens kwam ik geheel beroerd weer thuis. Dus weer terug richting bed en nu even terug naar de tv om stukje Tour de France te kijken. Hoop dat dit hardnekkige virusje snel wegwaait.

Brouwerij 'IJ

http://www.brouwerijhetij.nl/
Brouwerij 'tIJ is de molen welke ik iedere dag vanuit mijn raam zie. Het blijft ook een object wat door veel passerende mensen op de plaat wordt vastgelegd.

Kalenderpanden

http://www.kalenderpanden.nl/ontruim.htm
Toen ik voor de eerste keer in Amsterdam kwam wonen, woonde ik op de Hoogte kadijk. Vlak bij mijn kamer werden toen de Kalenderpanden ontkraak (heb toen urenlang ziten huilen door het vele traangas wat door de politie werd gebruikt en wat door alle kieren naar binnen kwam). Wonder boven wonder werd ik pas rond half vijf wakker, wat een wonder is omdat men ongeveer 20 meter van mijn kamer het asfalt al uren daarvoor aan het wegdrillen was.



NEMO - Amsterdam
http://www.e-nemo.nl/
Als ik bij de HvA opleiding Hoger Juridisch Onderwijs werk hebben we een bijeenkomst in het NEMO. De eerste en enige keer dat ik daar binnen ben geweest. Het dak staat al jaren op mijn to do lijstje, maar het is er nog steeds neit van gekomen. Ook vandaag niet, want het gaat pas vanaf twaalf uur open en dan lig ik alweer in mijn bed. Maari k kom wel tot halverwege en kom tot diverse foto's van de omgeving van het NEMO, met uitzicht richting het Centraal Station van Amsterdam.

Kattenburgergracht

Via de kattenburgergracht loop ik weer terug naar huis om weer lekker mijn bedje in te duiken...

Brand in Amserdam-Noord

Op vrijdag 26 juni was er brand in Amsterdam -Noord. Ik hing toen lekker op mijn balkon en dacht na vijftien minuten van onafhoudelijk sirenegeluid maar eens op te staan om op de tv te gaan kijken wat er aan de hand was.... En toen zag ik dit...

Hoogte kadijk

Toen ik in 1999 naar Amsterdam verhuisde, woonde ik drie hoog in een woning opde hoogte kadijk. Verliefd keek ik altijd naar die schattige woninkjes in straat.

Vorige week zondag, op weg naar de sportschool, toch maar even mijn camera meegenomen en wat foto's geschoten.

Amsterdam by night

Kon het afgelopen week toch niet laten om te checken of mijn brakke cameraatje by night toch wat foto's kan maken. En warempel, als de ondergrond maar stabiel is, valt het niet tegen.

Zie hier voorbijsnellende treinen en station Muiderpoort.

Dodenherdenking op de Dam in Amsterdam

Gisteren was het dan zo ver. Jarenlang in Amsterdam gewoond en altijd de drukte gemeden, maar dit jaar heb ik mij er maar eens volledig ingestort. Eerst samen met San vanaf hald drie bij Fontuyn op Nieuwmarkt gezeten. Heerlijk in het zonnetje. Op een gegeven moment had ik het wel weer gehad met de zon (na ruim twee uur) en het voelde alsof we heftig verbrandt zouden zijn, maar er is helemaal niets te zien. Bijzonder goed gesmeerd dus. Misschien moet ik naast factor 10 en 20 ook nog iets van factor 6 halen, of hopen dat het heel lang heel mooi weer blijft.

Daarna nog even inde schaduw gezeten om weer een beetje op temperatuur te komen en daarna zijn we doorgegaan naar New King (Zeedijk 115, http://www.newking.nl/) voor een hapje heerlijke Chinees. De gewone Chinees is er niets bij. Heerlijk eten, al wordt het restaurant met het jaar lelijker en aftandser. Maar voor goed chinees eten en een doggybag na, ga naar New King.

Daarna meteen naar de Dam gelopen en een plekje gezocht. We stonden (op de overzichtsfoto) aan de linkerkant bij de middelste boom op rij drie. Net na de bijenkorf.

We hadden met tussenposes zicht op de spreekstoel, het geef acht gebeuren, de koningin en alle oudjes. Naast ons stond een oude Amerikaanse meneer, die ons vertelde dat dit soort herdenkingen met twee minuten stilte niet mogelijk zijn in Amerika. Hij denkt dat dat komt omdat Amerika nooit zelf onder vuur (letterlijk) heeft gelegen. Geen idee. Lijkt mij dat je daar ook twee minuten stil moet zijn. In ieder geval, ik vond het zonde dat de mensen voor ons hem niet naar voren lieten gaan om foto's te nemen met zijn niet digitale camera. hij was ten slotte een van de mensen die bij de luchtmacht voor ons heeft gevochten.

Maar dan naar de herdenking zelf. Ik vind het op tv al heel bijzonder, maar daar komt het echte niet bij in de buurt. Het is van te voren al bijna helemaal stil, en even voor achten, als de koningin de krans heeft gelegd, begint de taptoe (geeft altijd kippevel, prachtig) met meteen daarna de kerkklok die acht slaat waarna de twee minuten ingaan. Meteen daarna, om de twee minuten af te sluiten begint het volkslied, waar ik dan nog meer kippevel van krijg. Krijg ik dat in Thialf omdat het altijd zo hard wordt meegezongen, hier omdat je alleen het gemompel hoort (al zou het wel gaaf zijn om ruim 25000 mensen het hardop mee te horen zingen).

Ook het verhaal van Jet Bussemaker (Staatsecretaris) was indrukwekkend en mooi verteld en geschreven. Ook het gedicht van Bahar Azizi was erg mooi (zie gedicht hieronder, overgenomen van de site van http://www.4en5mei.nl/).

Daarna weer terug naar een terras gegaan bij Nieuwmarkt om nog een kopje thee te doen, voordat San weer terug ging naar Apeldoorn. Ik ben nog even terug gegaan naar het terrasje en heb het geheel afgesloten rond een uurtje of half elf (waar ik erachter kwam dat ik nu een lekke band heb, blugh) waarna het lekker bijslapen was...

Gedicht Bahar

In mijn en ieder hart

Nooit begreep ik
Je kwam nooit
Nooit terug

Als druppels water
Druppels bloed
die neerkomen op de
Bloemen
Onze bloemen
Ons leven

Verplichtend
Trots en dapper
Als een ridder ging je

Nooit begreep ik
Je kwam nooit
Nooit terug

In elk glimlach
Zie ik je terug
In elk traan
Zie ik je weggaan

Wij allen vrij
Als vliegende vogels

Niet vergeten
Nooit vergeten
In mijn en ieder hart

Vandaag
denk ik aan jou
Net als gister vandaag was
En morgen vandaag wordt

Nu begrijp ik het
Je bent nooit weg geweest
Altijd hier

Altijd vrij
Wij allen vrijAls vliegende vogels

Morgen Dodenherdenking

Morgen is er weer het jaarlijkse dodenherdenken op de Dam in Amsterdam. Al woon ik al een aantal jaren in Amsterdam, ik heb mijzelf nog nooit naar de Dam gesleept om dit evenement mee te maken. Maar morgen ben ik een van die ruim 15.000 mensen die live naar het taptoe en het gezongen Wilhelmus (eerste couplet) gaat luisteren en twee minuten stil houdt en alle gevallenen sinds de Tweede Wereldoorlog herdenkt.

Voor meer informatie over het programma: http://www.4en5mei.nl/herdenken/nationale_herdenking of klik of de titel van deze entry.

Hier komt ook de foto vandaan.

Prachtige zonsondergang

Afgelopen donderdagavond was het einde van een wat hectische maar korte werkweek. Terwijl ik lichtelijk afgemat door werk en sportschool thuis kwam, kleurde de hemel goud. Heerlijk buiten op mijn balkonnetje van dit natuurschoon genoten en natuurlijk even een fotootje ter opvrolijking van de blog geschoten.

Laatste beetje sneeuw

Vorige week dinsdag, vlak voor het naar mijn werk gaan nog even snel mijn camera mee genomen om onderweg nog wat foto's te maken van sneeuw in het Oosterpark..... Hopelijk de laatste sneeuw van het jar, al wordt alles er wel mooier van... (behalve de weg nar het werk dan, haha)

Starbucks

Afgelopen zaterdag hielden we het echt niet meer uit en hebben we dus de trein richting Schiphol gepakt voor een enige echte kop koffie bij Starbucks. En aangezien we ook honger hadden hebben we er een heerlijke carrotcake bijgenomen... hmmmmmm... zou bijna per direct weer op de trein willen stappen! We hebben eerst een halve blik geworden op de ophaalbalie tegenover de Burger King, maar die was toch echt te crowded. Vervolgens zijn we naar aankomsthal nummer vier geslenterd om daar heelrijk ustig te kunnen neervallen!

Just love Starbucks!