Dag 81 en 82: Niet al te veel ijs vandaag

7 en 8 november

Vanmorgen vroeg opgestaan want we moeten op tijd klaar staan. Er is geen ontbijt, maar ik kan wel een lunchbox ophalen en die zit vol zat om als ontbijt en lunch te dienen. En vooordat ik daar aan begin eet ik wel een energiebar. Terwijl ik die oppeuzel krijg ik op eens het gevoel dat ik Esther uit de badkamer meot slepen en de badkamer even voor mijzelf moet innemen... Dat valt niet goed.... Is het ook niet ,want daarna doe ik het nog drie keer.

Lichtelijk scheel stap ik de bus in en blijf heel stil zitten. Zodra we er anderhalf uur later weer uit mogen stappen rol ik er bijzonder voorzichtig uit, maar het mag niet baten. Sterretjes overal. Ik loop nog even mee naar het plattegrondje van de Perito Mereno, loop nog even mee naar de eerste twee balkonnen om wat ijs naar beneden te zien donderen, maar krijg dan echt warte vlekken voor mijn ogen en begin te hyperventileren... Joy, zit je dan een kilometer van de hut af.... Al struikelend loop ik weer naar boven en Esther gaat op zoek naar de gids. Die vindt e gelukkig redelijk snel en ik word naar een bus gewandeld waar ik mag gaan liggen en die om drie uur vertrekt (het is dan nog geen half twaalf). Terwijl de rest van de groep geniet van het uitzicht op de perito lig ik te klappertanden van de beroerdheid, en terwijl zij op de gletjser lopen en van een prachtig uiticht en een whiskey met gletsjer ijsgenieten ben ik op weg naar het hostel en mijn bed.

Rest van de dag doe ik zoals je wel kunt bedenken helemaal niets meer.

Dag erna overigens ook niet. Nog steeds misselijk en niet heel erg bewegelijk.Ik blijf de hele dag in bed en sluit af met een soepje. Na het soepje informeren we nog even of we nu al met de credit card kunnen betalen. Waarop blijkt dat dat niet kan. Nu hebben we het op twee verschillende dagen gevraagd terwijl we saampjes stonden, dus we wete nzeker dat we niet gek zijn en dat ons echt tot minimaal twee keer toe is gezegd dat het kan, maar er blijkt helemaal nie zo'n apparaat te zijn. Vaag... en lichtelijk geirriteerd gan we de kou in om te pinnen om te kunnen betalen. Hier blijkt dat de helft van de toeristen opeens geen geld meer kan opnemen, maar ik gelukkig wel en kunnen we dus alsnog betalen.

Dag 80: In El Calafate

vervolg

Op het vliegveld aangekoen waaien we bijna weg... de wind heeft iets aangezet.... Gelukkig zitten we snel binnen achter een grote vruchtenshake. Even aan de vitaminen werken. Al redelijk snel daarna kunnen we inchecken en zitten we in de wachtruimte. Hier komt een zwaar bewapende politievrouw vragen of wij een wat russisch klinkende achternaam hebben.... Nee, dat zijn wij niet. Bij de de derde keer dat het ons gevraagd wordt herkend de man achter ons de naam De Knecht (oh, zei ze dat) en even later wordt er ook een tweede naam met Bergen erin genoemd. Wederom niet ons, maar we worden er wel bijzonder nieuwsgierig van.

Ondertussen mogen wij het vliegtuig niet in. Beetje jammer. Uiteindelijk worden we er toch in gelaten en niet veel later horen we achter ons wat gevloek.... de Nederlanders hadden wat snoep in hun koffer gelaten en men wilde die graag even zien.

De vlucht zelf verloopt ook wat vaag. We vliegen iets meer dan twee uur en na ongeveer anderhalf uur vliegen gaan ze opeens eten uitserveren.... terwijl we een half uur later gaan landen.... Het eten is dan ook maar net op...

In El Calafate nemen we een gedeelde bus naar het hostel.... maar ook dat loopt wat vaag. We blijven een beetje als enige over en we mogen er uit bij de terminal... Ehm, nee, graag bij ons hostel! En nu blijkt dat we wederom buiten de dorpsgrenzen zitten. Gelukkig is het een klein gehucht.

We leggen onze spullen neer, vragen of we met credit card kunnen betalen (het kost wat moeite maar het an) en wandelen het dorpje in. We boeken een tour om op de glacier te wandelen en we vallen daarna ergens neer om te eten.

Hierna is het al weer bedtijd.