Dag 62 : Het perfecte kopje capuchino

19 oktober

vanmorgen vroeg even gecheckt of het paardrijden bevestigd was. Was het niet. Dus nog maar twee keer omgedraaid, lekker lui gedouched en rustig ontbeten. Uitgecheckt bagage achtergelaten (handig zo´n klein koffertje) en vervolgens rustig het dorpje in gewandeld. Aan de kust bij een tentje gaan zitten (het waaide net iets te hard om op het strand te zitten) en een kopje capuchino met crema de leche gevraagd. Kreeg echt het perfecte kopje koffie (te erg voor woorden, maar heb het zelfs op een filmpje gezet, download ik binnenkort wel even) en heb er echt van genoten. Ondertussen ook even mijn huiswerk er bij gepakt. Ben ondertussen bijna bekomen van de onregelmatige werkwoorden in de presente. Verleden tijd meot ik ook nog even aan wennen. Hopelijk mag ik daar nog even een weekje over doen.

Koffietijd gaat over in lunchtijd en ik geniet nog steeds van zon met af en toe een wolk. Ik lunch rustig enterwijl ik de laatste happen van mijn ensalade dfe frutas neem vraagt iemand of het zonnescherm op mag. Okay, tijd om te gaan. Ik klots de laatste slokken water naar achter en ga nog even aan de wandel.

Om kwart over vier wandel ik het hotel binnen om mijn koffer op te halen en om half vijf ben ik ingecheckt en wel.... Weer meer stempeltjes in mijn paspoort. Fijn.

Wederom stap ik op de boot en voor de vierde keer is het gewoon een andere boot. Deze keer lijkt de boot nog het meest op de gene die ik de eerste keer had, en ik moet zeggen, geen last van de golfjes. Pilletje helemaal voor niets genomen (neem ik een keer een reispil, zijn er geen schommelingen). Beetje vermoeid door het pilletje stap ik een uur later van de boot en wandel richting de Subte. Onderweg bijna omvergeblazen door bussen vol met Boca aanhangers. Ze hangen in uit en om de bussen... Ziet er naar uit dat Boca de stadsderby gewonnen heeft en River (de ploeg van Tito) verloren heeft.

Thuis hangt Tito beetje zielig in zijn Rivershirt in de tuin. Hij was dus in het stadion. Het zieltje... Omdat er verder niemand thuis is en hij meot studeren voor examens, vraagt ie of ik ook even beneden kom studeren. Dat lukt me een half uur, daarna dommel ik bijna in slaap, toch maar even de krant doorbladeren. Iets over negenen heb ik het g ehad en ga ik bij mijn favo buurttentje eten. Een heerlijke bife de lomo met wat salsa en een maiskolf. Misschien niet veel, maar met een alfagor als toetjes is het prima te doen voor het tijdstip(had ik al gezegd dat Argentinie heeft besloten gisteren de tijd aan te passen... deed men drie jaar geleden niet, schijnt hier niet met de regelmaat van de klok te gebeuren, maar nu dus wel, in Uruguay was ie nog hetzelfde, daar veranderde dus niets).

Hierna nog wat televisie gekeken (woordjes raden .. de ondertiteling in het spaans staat er meestal net iets sneller dan er engels gesproken word... .fijne oefening) en rond twaalven lekker in slaap gedommeld.

Dag 61: tranquilo... Carmelo

18 oktober.

Rustig opgestaan. rustig gedouched. rustig gegeten. rustig naar het station gelopen voor een buskaartje. rustig wat rondgelopen en daarna heerlijk relaxt in de bus gezeten en gekeken naar het voorbij glooiende landschap. Het laat zich niet mooi op een foto zetten, het is ook niet bijzonder, maar heerlijk om doorheen te rijden. Hier en daar ook een wijngaard. Er schijnen er zeven in Carmelo te zitten.

In Carmelo totale stilte. Waarom ik nou hier toch weer heen moest. Na rondje lopen weinig bijzonders gezien. Totale rust. Meer niet. Ook prima. Maar houd toch even een taxi aan om op zoek te gaan naar een jesuit estancia. Kom ik toch net iets meer in de middle of nowhere. Ook hier alles tranquilo. Heerlijk.

Hierna terug naar het stadje. Even brug bekijken en de diverse pleintjes en even mijn bus een anderhalf uur naar voren halen... En even op internet voordat ik zo de zon wee induik om naar de bus te gaan om op tijd te zijn voor een nieuwe magnefieke zonsondergang in Colonia.

wie weet wat het leven morgen brengt... paardrijden of wederom een dagje lekker tranquilo zijn....

Het leven hier heeft een heel ander tempo dan in Buenos Aires, en dat terwijl het maar 46 kilometer (door een grote plas water) van elkaar gescheiden is. Bevalt me wel. Zou hier wellicht ook wel drie weken niets kunnen doen. Beetje van strand naar strand en van een klein rustig rustiek oud dorpje naar het volgende .... ach wie weet....

Dag 60: Terug in het land van de mate

17 oktober

Wat vliegt de tijd toch. Kan niet geloven dat ik over een ruime maand alweer thuis zit. Wil dat eigenlijk ook nog helemaal niet. Al heb ik raar genoeg wel weer zin om lekker aan het werk te gaan. Word een beetje te lui. Wil mijn hersens wel weer een keer ergens over laten kraken. Nu kraken ze enorm over Spaanse woordjes en zinnetjes (krijg bijna weer een paniekaanval als ik terugdenk aan alle uitzonderingen die in de presente die afgelopen donderdag voorbij kwamen.

Anyway, zit nu weer in Uruguay. Kwam vrijdag netjes op tijd een beetje zeeziek aan (geen idee hoe dat kwam, maar we schommelde meer dan de vorige week, brrr) en vond mijn hotel in een keer. Zit lekker centrala maar zodra ik op het matras ging liggen wist ik zeker dat ik morgen wat anders zou gaan zoeken. Was schuimrubber en kussen ook. weinig geslapen en dat is nooit goed voor mijn humeur.

Dus na het ontbijt (waar ik overigens weer door iemand werd aangesproken en nog net net kon voorkomen door vriendjesverhaal dat ik nummers kreeg en mee kon rijden naar het platteland en etc) meteen de deur uit en op zoek naar een nieuw kamertje. Anderhalf blok verderop in de kamer heb ik nu een nieuwe kamer. Iets relaxter, net iets duurder (das dan weer een beetje jammer). Hierna kijken of er iets van een excursie geregeld kan worden. Niet echt. Men doet hier aan hoogseizoen en dat is het hier nu nog niet (in Argentinie is dat nu per gisteren eigenlijk officieel begonnen) begonnen. Dus...... maar Carmelo moet wel leuk zijn om te bezoeken. Ok. Gaan we daar morgen heen. Bij een hostel check ik voor het paardrijden, maar daar begint met ook moeilijk te doen. Er staat wel dat er vijf mogelijke ritten zijn, maar momenteel is er maar een mogelijk. Prima. Doe ik die.... Maar voor een persoon... das lastig... Zucht, ik check zaterdagavond nog wel even. I know, laagseizoen en in mijn eentje. Volgende keer emt z´n tweetjes en met een auto. Maakt het leven hier (nou je debezichtigingen) een stuk interessanter.

Het is nu ondertussen al lunchtijd, dus ik ga maar op zoek naar een tentje in het oude centrum. Ik zak neer bij een tentje wat rijst met zeevruchten op het programma heeft staan. En het had beter andersom kunnen staan, zeevruchten met rijst... mjummie, lekker en dat voor 220 pesos (we zitten in paraguay 30 peso is ongeveer 1 euro) Niet slecht!

Hierna ga ik aan de wandel en schiet vershillende straatjes. Iets voor drieen ga ik met een gids nog een rondje lopen. Krijg het hele verhaal over de stad te horen (portugezen en spanjaarden namen het 9 keer van elkaar over, men kon het alleen over land aanvallen omdat de kustlijn te onhandig is om te gebruiken etc etc) Het verschil tussen de portugeze stijl en Spaanse stijl is niet alleen terug te vinden in de daken (spaans is recht) maar ook in de straten. De portugezen hadden hun waterafvoer door het midden van de straat, de Spanjaarden langs de zijkanten ...

Anyway zo gaat de informatietoevoer nog ongeveer een uurtje door, inclusief de mededeling dat het hier perfect wonen is (dat geloof ik graag, witte en schone stranden, prachtige zonsondergang, een niet al te duur leven en relatief lekker weer het gehele jaar door... alleen de winter is ietsje minder). Dus als je nog iets nieuws wil, ga naar het relaxte Colonia. Men stopt hier zelfs voor een zebrapad!

Hierna op de pier in de zon gaan hangen, maar het moment dat ik weer rechtop ging zitten meteen weer iemand naast me ... wie ben je blablabla. Meteen maar het vriendjesverhaal (wordt steeds uitgebreider, hahaha, ik word er goed in, zelfs in het spaans, hahahhaha) opgehangen maar het was blijkbaar niet al te indrukwekkend, want vriendje neit hier... wil je wat drinken... NEE!! Dus ik besloot maar te gaan wandelen, maar het duurde drie keer voordat ik met alleen lopen ook echt alleen lopen bedoelde.... Zucht. Plakmannen. Maar wel goed voor het ego.

Even wat leesspul opgehaald in het hotel en lekker teruggegaan naar een deel van de haven om uit de opstekende wind in de zon te gaan zitten en te wachten op de zonsondergang. Heerlijk en wederom prachtig. Alleen hierom is het hier al een aanrader. Op de een of andere manier is hier op een zonnige dag altijd een prachtige zonsondergang.

Hierna gaan rondwandelen voor het stadje in het donker en op zoek naar een leuk restaurantje.

PS: land van de mate omdat men hier altijd met een tas met een theekan en matebeker rondloopt om omdat de theekan onder de arm zit en de beker aan de vinger..... echt de normaalste zaak van de wereld, van de ochtend tot laat in de avond!

Dag 54 en 55: Montevideo

11 oktober

Vandaag dan eindelijk de dag dat ik Montevideo kan bekijken. Heb er al diverse dingen over gehoord sinds ik ooit op de middelbare school met aardrijkskunde de naam tijdens topografie voorbij zag komen. Niet heel veel goeds. Oud, vies, vervuild, het land is corrupt en de sloppewijken groeien en de overvallen op toeristen ook.

Ook van diverse mensen gehoord dat ze daadwerkelijk zijn overvallen. Hmmm, En ik ga vandaag op pad met twee camera`s en in een tshirtje. Want de zon schijnt en we gaan er vanuit dat ik vandaag niet overvallen ga worden.

Ook ga ik er even van uit dat Antonio mij niet weer eens komt opzoeken. Toch verlaat ik redelijk snel het hotel. Mijn hotel ligt ongeveer 20 a 25 blocks van de oude stad vandaan. Dat is het enige wat ik vandaag ga bekijken. Het nieuwe gedeelte (waar de gemiddlede mens uit montevideo veel trotser op is) sla ik over. Geef mij maar oude gebouwen.

Dan maar meteen een vergelijking met Buenos Aires: In Montevideo zijn de straten breder, de bussen schoner en nieuwer, is er bijzonder veel toeristenpolitie (wel netjes met pistool, knuppel en kogelvrij vest), en door de brede strater lijkt het er lichter. En dat grijze? Dat valt met alle zon wel mee.

Ik huppel vrolijk door diverse straten (kom er af en toe achter dat ik dat in mijn eentje doe en loop dan net iets met stevigere pas terug naar de mensen), kijk op diverse marktjes (echt waar, mocht je armbandjes, kettingen, ringen en zilverwaar voor op tafel willen kopen, ga hier heen), kijk in een kerk en schiet veel foto's van huizen. Wandel over de pier (beetje op he trandje van wat verstandig is, zo voelt het in ieder geval) en eet in de oude overdekte markt bij de haven. (heb wat foto's gemaakt van de asado hier, maar die laad ik een andere keer van de camera). Hier krijg je daadwerkelijk een halve kilo vlees op je bord voor ongeveer een tientje. Hallo, het is weekend. Beetje veel. Maar wel heel erg lekker.

Hierna loop ik nog wat rond en wandel helemaal terug naar het hotel en schiet her en der nog wat plaatjes (on drie uur gaat alles dicht). Vindh et wel een lekekre stad, al voel ik me door al die verhalen over berovingen wel dat ik erg op mijn hoede ben).

Na een kleine siesta pak ik weer de bus naar het centrum en val neer in een tentje. Eet een zalmsalade en drink een wijntje met twee Nederlandse jongens die er ook zitten.

Rond half twee ben ik weer terug en duik lekker mijn bedje in. Morgen naar Colonia...

Nou ja..... uurtje later sprint ik mijn bedje weer uit voor wat goed overgeef werk en dat houd ik netjes 12 uur lang vol. Beetje vermoeiend dit. Gelukkig zijn ze bij het hotel superrelaxt en loopt en van de mensen naar het station om mijn busticket te verzetten naar een zo laat mogelijk tijdstip. Tegen de tijd dat ik een uur lang niet boven de wc heb gehangen komen ze binnen met toast, thee en een banaan en als ik rond bvier uur uitcheck geen extra kosten. Alleen de vraag of ze echt geen dokter hadden moet en bellen . Ehm nee..... ik denk last van mijn maag of voedselvergiftiging, een van beide maar allebei geen dokter voor nodig. Baal alleen van het feit dat ik heel Colonia niet gezien heb. Maar misschien kom ik komend weekend wel terug. Heb geen zin om in een weekend weer ruim 20 uur in een bus te zitten. hoe relaxt ook. en de boot is ook goed te doen. En hier was het mooi weer. In Bs As was het aan het regenen...

Nou ja, dat zijn gedachtenspinsels voor later, om half vijf val ik de bus binnen en zitnaast een Canadees die eerst nog denkt dat ik spaanstalig ben (tot ik mijn eerste woorden zijn dat ik Nederlandse ben.... oooh...) en waar ik even mee klets voor wederom weer in slaap te vqallen. Tweeenhalf uur later val ik uit de bus en loop een klein stukje door Colonia. Het unesco deel zie ik niet echt, maar dat komt misschien binnenkort nog wel. Wel ben ik getuige van een bijzonder mooie zonsondergang (welke ik vanaf de incheckterminal prachtig kan zien, zucht) en heb ik een rustige vaart terug naar Argentina

Een maal weer aan de andere kant van de rivier wandel ik snel naar de metro en neem die terug naar huis. en ga lekker slapen.... weltrusten

Dag 53: Is dit gastvrijheid of stalken?

10 oktober

Chinatown

Vandaag een wat vage dag gehad. Na het ontbijt even wat spullen ingepakt, wat huiswerk gedaan en de benenwagen richting Chinatown genomen. Dit ligt ongeveer 2 metrohaltes bij mijn huisje vandaan en is eigenlijk ook wel prima lopend te doen. Ik besluit dus een half uurtje te gaan wandelen.

Bij het treinstation Belgrano C (straat Arribeños) begint het. Eigenlijk is Chinatown hier niet heel veel bijzonders. Voornamelijk chinese supermarkten (met allemaal spijzen en zo,ziet er goed uit) en heel veel kleine restaurantjes. Op de heenweg kijk ik wat rond en op de terugweg plof ik ergens neer waar ik redelijk veel mensen zie zitten.

Moet zeggen dat het eten er ook goed uit ziet. Ik krijg een boord vol metvlees in Oystersaus (kies toch even voor wat veilig eten) en bakje rijst, en ben nog geen 30 pesos kwijt. Inclusief een te frio. Dat is nog geen 7 euro. Zelfs voor Argentinie is dit redelijk goedkoop.

Geloof alleen wel dat er iets niet helemaal lekker valt, want mijn maag wordt hierna wel wat onrustig.

Huizing

Vorige week had Christina (B&B La Acacia) mij gevraagd of ik eventueel mijn kamer wilde delen. Nu heb ik een redelijk klein kamertje (stop er nog een bed bij en je kan nergens lopen) dus mijn antwoord was nee. Niet met een vreemde. Ook niet voor maar twee nachten. We hadden tot nu toe de deal gemaakt dat ik 25 per nacht zou betalen en dan in het weekend (als ik op stap ga) de kamer vrij zou maken.

Opeens was ze nu van gedachte verandert. Ook de nachten dat ik hier niet ben, moet ik betalen.... alleen als zij de kamer weer verhuurt ben ik vrij van kosten. Vaag mens. Maar ja, dat is op de een of andere manier ook wel de charme van dit gezien. Het is vaag en er is geen blad aan vast te knopen. Het vaart alle kanten op....

Richting Uruguay...

Hierna pak ik mijn spullen en ga richting school. Die zit downtown, dus daarna kan ik mooi in een keer door naar de boot voor Uruguay. Na de les check ik mijn mail, haal wat to go bij de Burger King op de hoek en wandel richting Dok 4 op Puerto Madero. Aan het einde van deze dok ligt de buquebus terminal.

Aangekomen staat er een hele rij mensen in te checken voor Colonia Rapido... meot ik ook heen, dus sluit achteraan. Blijkt dat dit de service voor de mijne is. Ik mag over 10 minuten inchecken. Achter mij staat een man en die zegt even wat, maar let er neit echt op en ga naar buiten. Het is warm hier binnen. Buiten klets ik met een Argentijnse (in Engels, sorry) over Colonia, de veiligheid in Montevideo en wat over Argentinie an sich en reizen). Hierna weer een goede poging om in te checken (voor demensen die dit ook ooit willen doen, je kunt maar tot 19.00 geld wisselen hier, dus daar heb je niets aan als je de laatste boot neemt) en wandel richting douane. Hier krijg ik meteen een stempel voor het verlaten van Argentinie en het binnenkomen van Uruguay en word hierna meteen naar de boot geloodst. Binnenwandelen en zitten.

Naast mij valt een moeder met twee kleine kinderen neer (heel fijn) en aangezien ik vervolgens een uur lang door het oudste kindje word aangestaard, probeer ik mij ernstig op mijn Sudoku te concentreren. Op 3-4 van de reis wordt er iets gezegd over het tijdsverschil. Iets later probeer ik mij te herinneren of het een uur vroeger of later is. Later blijkt als ik om mij heen kijk en er een man heel vrolijk 5 meter verderop loopt te gebaren dat her vooruit is...

Als we in Colonia Montevideo aankomen wil ik mijn spullen pakken als er iemand naast mij neerploft. Een man. Die denkt mij al eerder gezien te hebben. Huh, nou dat lijkt me stug. Maar even daarna gaat er een lampje branden. Het inchecken.... Hij sprak me aan... maar hij had toch die andere boot... omgeboekt.... konden ze met z´n drietjes reizen. heel fijn voor hem... Hij is ook de man van de tijd....

Anyway. Ik laat hem zijn telefoonnummer en naam (Antonio) opschrijven en klets even met hem. Niet dat ik hem ooit weer tegen ga komen. Zo klein kan Montevideo ook weer neit zijn.

Fout gedacht, want als ik om half twee mijn bus uitrol staat ie daar te wachten (hij was met eigen vervoer). WTF. Heel vaag. Gelukkig zie ik er bijzonder slaperig uit en kan ik dus makkelijk zeggen dat ik geen zin heb om nog iets te gaan drinken. Ik beloof hem om er aan te denken om hem wellicht te bellen om mij de stad te laten zien (ben dat papiertje overigensal weer kwijt, laten liggen bij inchecken geloof ik) en ga snel mijn hotel binnen (beetje jammer dat ik had gezegd vlak bij het busstaion te zitten, normaal zitten daar veel hotels, hier maar eentje, dus loopt hij mij daar veilig heen, zucht).

Ik weet het niet hoor. Is toch een beetje creepy. Om half twee snachts op iemand wachten tegen wie je 5 minuten aan hebt lopen kletsen. Wat zijn de kansen dat iemand niet denkt dat je stalkt??

Anyway, ben papiertje kwijt en ga lekker op mijn gemakje rondwandelen. Info over de stad later. Ben heel benieuwd, want vroeger met aardrijkskunde vond ik Montevideo bijzonder interessant klinken. Kon mij er geen voorstelling bij maken. Dus bij deze.... ik ga het goed in mij opnemen. Chau!

Dag 52: out of bites....

09 oktober

Na vannacht opeens te zijn wakkergehouden door een mug (waar komt die opeens van daan...) zit ik nu al een hele ochtend achter de computer. Ben nog niet eens begonnen aan mijn huiswerk en heb nog niet genoten van het lekkere weer. Dat kan hopelijk morgen nog. Vandaag probeer ik wat ruimte in mijn geheugen te krijgen. Van de camera´s natuurlijk. Heb wel een 5,5 GB bij me, maar die zitten zo goed als vol, en morgenavond vertrek ik richting Uruguay voor het weekend en dan zit ik liever niet zonder bites. Lukt niet om ze via internetmappen door te zetten naar nederland en daar had ik wel een beetje op gerekend en cd's maken van 2 GB sticks valt ook niet mee. Even doorzoeken naar mogelijkheden dus.

Het regelen van uruguay valt overigens ook nog niet mee. Het is komende maandag namelijk een feestdag en daar had ik geen rekekening mee gehouden. Voornamelijk omdat mijn school gewoon doorgaat en ik er dus geen rekening mee hoef te houden. Maar de rest van de Argentijnen is vrij en gaat een lang weekend weg. En waar kun je beter heen gaan dan naar Uruguay?

Pffff, heb nu dus wel een ticket kunnen boeken met de boot naar Colonia en de bus naar Montevideo op vrijdagavond, maar heb nog geen hotel (ehm ja, niet heel handig). Wilde eigenlijk zaterdagochtend vroeg vertrekken, maar de directe lijn naar Montevideo was al volgeboekt. Zondagavond terug van Colonia was overigens geen enkel probleem. Maar dat komt dus door die feestdag. Nu dus duimen voor lekker weer en dan kan ik met volle tuigen genieten van een klein stukje buitenland in het buitenland.