Zaterdag 07 november 2009

Vanmorgen weer bijtijds het bedje uit gerold, lekker ff onder een warme douche gesprongen en weer de vele laagjes aangetrokken. Hierna snel wat ontbijt naar achter getikt en richting de supermarkt gewandeld. Was het gisteren wat tegenvallend hoe ver de ijsbaan was, nu moeten we nog wat verder wandelen. Niet mijn hobby met zoveel laagjes aan.

Als we wat eten voor vandaag en morgen hebben ingeslagen ben ik eigenlijk wel toe aan een kop koffie, maar het koffietentje recht tegenover de baan is tot de nok toe gevuld met Nederlandse schaatsers en coaches ... beetje te veel mensen op een te klein oppervlak.

Als Anna en ik het stadion inlopen (Eef doet een poging om in haar bed van haar hoofdpijn af te komen en Mer is de stad nog even in) staat het oudere mannetje al achter onze stoelen te wachten. We krijgen te horen dat we te laat zijn. Men is al begonnen! Ehm ja ... we know. Vervolgens krijgen we een heel verhaal over dat Judith Hesse een soort bliksemspicht is. Helaas voor deze lieve meneer wordt Hesse niet veel later eruit geschoten. De rit daarna wordt ook Laurine van Riessen eruit geschoten. Lekker binnenkomen is dat. Anyway, het mannetje vertelt ons dat hij onze plekken heeft vrijgehouden en dat we kunnen gaan zitten. Verder kwebbelt hij voornamelijk tegen Anna, want ik volg dat gebitsloze Duits niet.

Ondertussen zie ik nu pas dat er een nieuw Argentijns iemand aan het front is ... Jennifer Caicedo. Van oorsprong een Colombiaanse die nu vor Argentinie uitkomt. Leuk! Gisteren hadden we ons ook al verbaasd over het hele front van Aussies .... leuk al die vernieuwing!

Tegen de tijd dat men met

Rest volgt binnenkort

It's a beautiful day...

Vrijdag, 6 novmerber 2009

Gisteren dus niet naar U2 bij de Brandenburger Tor geweest. Begreep wel dat er een witte muur omheen had geplaatst. Hoe wrang.

Anyway, bij het opstaan beetje stressdip. Het was allemaal even te veel. Na een paar uur onder de dekens en wat heet water en later toch wat ontbijt weggewerkt. Na de douche even berichtje mailtje tichting werk gestuurd. Pfffff. Adem in en adem uit ... je zit in Berlijn, een van de leukste steden van Europa! Dussss.... tig lagen kleding aan en hup naar de ijsbaan om het weekend vol met schaatsen te starten. De vorige keer dat we hier waren leek de ijsbaan echt dichter bij te liggen, maar we hebben echt de goede weg te pakken.

Als we het stadion inlopen is net de Bgroep bij de mannen afgelopen en tot onze grote verbazing zien we de naam Brock Miron voorbij rollen ... ehm ... misschien hadden we toch even naar de startlijst moeten kijken. Terwijl we ons installeren schuifelt een oudere meneer weg ... terwijl we hem nog duidelijk maken dat hij gewoon kan blijven, verteld hij dat hij met de starter meeloopt ... Terwijl we nog even genieten van het feit dat er nu stoelen op onze staanplek staan, begint de volgende afstand. Tegen de tijd dat de Agroep begint zijn we helemaal bijgekletst over het begin van de dag en hebben we alles om ons heen even goed in ons opgenomen (dat duurde laatste duurde op zich niet heel erg lang, want er was bijna geen kip, maar we moesten naturlijk wel even de nieuwe namen evalueren).

Aangezien deze schaatsdag later is begonnen dan de weekenddagen, wordt er aan de baan gegeten. En de uitslagen? De 500m mannen alleen aziaten op het podium, de 3000m vrouwen wordt gewonnen door Sablikova en met een sterk doorgegroeide Beckert... De 1000m mannen wordt geworden door (geen verrassing) Davis, met de Rus lalenkov op de tweede plek en Moon op de derde. De getrouwde Mark Tuitert wordt vierde.

Eenmaal terug in het hotel hoeven we dan ook alleen maar onder de douche te springen en daarna aan de borrel met snack te gaan in de bar. En daarna lekker naar bed. Een dipje en dan de gehele middag en avond aan een ijskoude baan kost energie....

On the road again ...

De volgende blogs gaan weer over Berlijn, maar niet hetzelfde Berlijn verhaal als hieronder.
Even van de wagen gevallen, maar dan nu toch weer achter op de laadklep geklommen en weer aan het typen...

Amsterdam, donderdag 5 november

Voor een vrije dag gaat de wekker echt veels te vroeg. Maar blijf altijd een beetje een neuroot als het gaat om het halen van vervoer naar het buitenland (ehm, niet alleen buitenland, haha). Dus sta ik bijtijds op en strompel richting douche. Toch wel goed gesport gister. Zoek kleren bij elkaar, ontbijt, check koffer, check tas en ben klaar. Pffff, waarom was ik ookalweer vroeg opgestaan?
Krap uurtje later sta ik buiten en wandel ik richting station. Schaf kaartje richting Hilversum aan en kom ruim half uur later aan op Hilversum. Stap uit, wandel snel naar de stationhal en bedenk wat ik nu ga doen... ah, vast kaartje voor de terugreis halen ... Tijdschriftje halen (moet een andere pakken, deze was zonder lipgloss en deze maand zit er lipgloss bij, dus moet een nieuwe pakken en kiezen uit drie kleuren) en wandel wat heen en weer op zoek nar de treininrichting... Die hing hier toch ergens? Of doen ze daar op Hilversum niet aan. Tien minuten later en alle gele borden verder moet ik tot de conclusie komen dat men daar hier niet aan doet. Dan maar terug naar het perron.
Op perron mevrouw met rood hoedje aangesproken. Wagon vier is de voorste wagon en vandaaruit is het aftellend. Net iets daarna stopt er een heel oude stoptrein. Enigszins paniekerig hoor ik in mijn linkeroor ..Is this the train to Germany? Nee, dit is een hele oude stoptrein ... naar Amersfoort ... de volgende trein is de trein naar Duitsland. Terwijl ik er achter kom dat dit oudere echtpaar uit de VS ook bij mij in de wagon zit, loop ik met ze op naar de andere kant van het perron en wacht daar. Ondertussen hoor ik hun gehele trip en de reden van het bezoekje van 2 dagen uit Duitsland. Ergens aan het einde van dit verhaal hoor ik de omroepster omroepen dat de trein in omgekeerde volgorde rijdt .... Great ... Ik vertel het aan het echtpaar en loop naar de andere kant van het perron. again. Snel bel ik het nieuws door aan Anna, we zijn tenslotte nog maar een paar minuten verwijderd van Amersfoort. En zo kan het zijn dat alle eersteklasreizigers verdwaasd naar de tweede klas treintoestellen te kijken. Alleen Anna stapte blij en niet verdwaasd in, terwijl er op het perron enige paniek uitbreekt en vrouwen op hakken naar de andere kant van het perron beginnen te rennen, en stelletjes met grote koffers het vice versa doen ... Terwijl een klef stelletje diverse keren probeert zich te settelen op het vierzitsgedeelte (en ook diverse keren wordt weggestuurd omdat andere mensen de plek hebben gereserveerd), hangen wij in onze stoelen en zien het landschap aan ons voorbijtrekken.

Om 15.20 komen we op Hauptbahnhof aan en rollen met onze koffers eerst ff de supermarkt in voordat we tramkaartjes halen en naar perron 15 vertrekken om richting Alexanderplatz te vertrekken. Hier stappen we over op de tram en stappen helaas net een haltetje of wat te vroeg uit. Na een benenstrekmomentje (zo zie je nog eens iets van een oninteressant deel van Berlijn) komen we aan in ons hotel en checken we in. Pakken snel de lift naar de kamer, kletsen snel even met een van de schaatsters over waarom men voor 1 verdieping de lift neemt (geen zorgen hoor, jullie zijn niet de enige beroepsgroep die lui is ... ik zie het op kantoor ook wel :-) ) en gaan de stad in voor een hapje eten.
Bij Alexanderplatz aangekomen (pfff, eerst ff tram vinden en dan degene die de juiste kant opgaat) gaan we op zoek naar een tentje waar San en ik de vorige keer hebben gegeten, en na een belletje richting San komen we aan bij Solino en bestellen we een lekkere risotto.

Als we de laatste happen van de risotto eten, krijgen we bericht dat Evelien en Merdeka zijn aangekomen in het hotel. We overleggen even en na een klein wandelingetje door Berlijn pakken we de tram terug naar het hotel en gaan op zoek naar de hotelbar waar een Amerikaanse coach ons meldt dat we rechtaf moeten als we op zoek zijn naar een afzakkertje (eh ja dat hadden we al geraden .. links was de receptie).

Na het afzakkertje bekijken we nog even de kamer van Mer en Eef (Drie torens, en de kamers zien er allemaal hezelfde uit) en struikelen dus twee keer over een heel Noors schaatsteam op de gang ... Kunnen die lui niet op een kamer gaan hangen in plaats van op de gang?

Berlijn via enkele Starbucksvestigingen

15 mei 2009

Pfffff. Als ik mijn ogen open doe is het iets over vijven en ben ik klaarwakker. Niet goed. Onzinnig. Zo vroeg stap ik er ook niet uit als ik naar het werk ga. Ik draai nog een paar keer rond en pak dan maar ff een boek. Uurtje later leg ik het boek weg en val alsnog in slaap.

Kwart voor negen ga ik douchen en 45 minuten later staan we bij de tram. Stappen vervolgens bij Alexanderplatz uit en wandelen daar de Starbucks (Panoramastrasse 1a) binnen. Way to busy. Dan maar met de trein richting CS (Europaplatz 1). Wat giebelig door het rare volgende station melodietje stappen we uit. Aangezien we toch minimaal de vijf verschillende Starbucks willen halen voordat we hier weer weggaan, stappen we op uit de trein en wandelen naar beneden, bestellen koffie en muffin en vallen neer op een bankje. Paar foto's en wat vaag lachende mensen om ons heen later hebben we onze koffie op en gaan weer verder.

Van de HauptBahnhof lopen we richting de Bundestag. Het ziet er behoorlijk druk uit en de rij lijkt niet erg op te schieten. Volgende keer mss kijken of we met een excursie mee kunnen of zo. Als we niet binnen kunnen kijken, kijken we maar naar de buitenkant, nemen een of ander demonstratieblaadje van melkmeisjes aan, en lopen verder.

Via een herdenkingsmonument (we zien de lijnen van de muur hier even over het hoofd, geen idee hoe dat heeft kunnen gebeuren maar okay) wandelen we richting de Brandenburger Tor.

Gelukkig zijn we de enige hier en hebben we rustig de tijd om een foto te maken, haha .... Toch vervelend die mensen die in groepen activiteiten ondernemen en op de meest interesante fotoplekjes gaan staan .... niet om ze nemen, maar om te staren naar iets schoonvoor en boven ze ....

Anyway, we schieten wat foto's vanaf de Pariser Platz en kijken met verbazing naar de afzetting voor het Adlon hotel. Wie zou daar zitten? Popstar, politiek figuur? Anyway, gen tijd om het f te wachten, want we moeten Unter den Linden afwandelen ... en op de kaart ziet het er uit als een heel stuk.....

Al om ons heen kijkend en fotograferend komen we bij de Bebelplatz uit. Dat weten we dan nog neit, en als we door het raampje in het plein proberen te kijken zien we niet heel erg veel ....(hier werden de nazi boeken verbranding gehouden), maar we wijken snel naar achteren als er een grote groep toeristen met gids aankomt. Die trapt heel achteloos een Sovjetbloemenkrans een stuk naar achter en begint met uitleggen wat er te zien is. Ik schiet op dat moment nog ff foto van de rechtenfaculteit ... Misschien iets voor mijn zusje om daar te gaan studeren???

Niet veel verder lopen we tegen de Berliner Dom op. Van verre zie je dit bouwwerk al opdoemen en moet zeggen dat het er echt geweldig uitziet. Ik ben er echt helemaal van onder de indruk en geniet even van het uitzicht .... Mooi gedaan.

Als we besloten hebben niet de Dom binnen te gaan, maar op zoek te gaan naar eten komen we weer bij het Nicolaiviertel uit en we vallen neer bij een italiaan.

Ik ga voor een colaatje en een pizza met parmaham en rucola en San valt voor een andere pizza. Als we hierna verder lopen komen we nog veel meer tentjes tegen. Moet ik maar onthouden voor een volgende keer.

Na het eten kunnen we er weer even tegen aan, en stappen we de straat weer op. Paralel aan Unter den Linden lopen we richting Checkpoint Charlie. Onderweg lopen we tegen het Gendarmenmarkt op. Wauw, je loopt hier gewoon wat rond te dolen (met andere woorden, je loopt twee straten af) en je komt de meest geweldige gebouwen tegen. Heerlijke stad. Stad wordt nog fijner als we tweemaal op de Friedrichstrasse (metrohalte Stadmitte) tegen een Starbucks aan lopen (mjammie, lekkere drankjes toch, dat koude spul, en zulke fijne hangstoelen blijven toch ook niet te versmaden als je een halve stad doorwandeld) en dan te bedenken dat er nog eentje ergens in deze straat zit.... In de omgeving van Checkpoint Charlie bekijken we alle platen die er hangen met foto's en verhalen. Erg indrukwekkend. Word je wel stil van. En dat merk je ook wel een beetje. Toch knap dat deze stad dit zo in ere houdt. Hierna volgen we de muur en plaatsen haar op de plaat en vervolgens lopen we de Topographie des Terrors op. Indrukwekkend. Vooral met een echt deel van de muur aan je achterkant ....

Hierna lopen we naar de Potsdammerplatz en wandelen langs nog twee Starbucksfilialen. maar die laten we nu even voor wat ze zijn.... We gaan nu na het Denkmal fur die ermordeten Juden Europas. Precies 2711 betonnen palen vullen 19704 m2 ... Zie je in Amsterdam al zo'n gedenkteken verrijzen?

Hierna wandelen we verder en komen via de brandenburger Tor en de Bundestag (fotomomentje) weeer bij Berlijn CS uit.

We halen even wat flessen drinken en op het moment dat we op de terin willen stappen merken we dat alle perrons op ons niveau zijn afgezet. Er is blijkbaar iets gebeurd ... we krijgen neit duidelijk wat het is (men mag niets zeggen) maar alles is ontregeld en de Berlijners lijken daar niet helemaal tegen te kunnen. Voor ons geen probleem... we trekken een sprintje richting bus TXT en hoppen in. Mensen achter ons lopen neit door en zo ontstaat er een ontstopping en worden out of de blue twee militairen gesommeerd de bus weer te verlaten. Maar uiteindelijk vertrekken we weer en rijden de gehele Unter Den Linden weer uit en stappen bij Alexanderplatz over op de tram.

Na een relaxmomentje eten we in de buurt en vallen we neer bij een Aziaat die onder andere lekker e sushi heeft, jammie.

foto's volgen later deze week

Berlin here we come!

Donderdag 14 mei 2009

Bijtijds stap ik mijn bedje uit. Had ik mij voorgenomen de afgelopen dagen er voor te zorgen dat mijn huisje er een beetje netjes bijstaat, heb ik dat niet echt gedaan. Nu dus snel nog even als een razende door het huis en pak dan mijn koffertje en mijn tas en stap naar buiten.
Allereerst pak ik het boemeltje richting Amersfoort om vervolgens daar op zoek te gaan naar de treinindeling van de internationale intercity. Aangezien ik het zekere voor het onzekere heb genomen, ben ik een trein eerder gegaan. Heb dus meer dan voldoende tijd om mijn zus even te bellen en te vertellen in welk deel van de trein we zitten. Die staat ondertussen ook al op Apeldoorn centraal (ook treintje eerder genomen) en is er net achter gekomen dat daar dezelfde plattegrond als op Amersfoort hangt.... En dat is niet heel handig, aangezien de letters op Apeldoorn precies tegenovergesteld hangen.

Als ik de trein instap krijg ik een berichtje of ik ook koffie wil ... jammie.... ja hoor ... en zo stapt San op Apeldoorn met twee tassen en twee bakkies koffie in en zijn we klaar voor vijfenhalf uur treinen richting Berlijn.

Langzaam trekt het Nederlandse landschap aan ons voorbij en kletsen we vrolijk voort. Al kletsend valt ons hotel. Ik had het eerste contact gelegd, maar San heeft de boeking rondgemaakt. Tot mijn verbazing heeft zij het over een heel andere buurt in Berlijn dan dat ik het heb. Ik check de hotelnaam maar eens even en wat blijkt zij heeft het over Hotel Transit, en ik over hotel Transit Loft ... Wat inhoudt dat zij ook een routebeschrijving van Hotel Transit heeft en niet van transit loft..... Al lachend rollen we Duitsland binnen en als ik bijgekomen ben, bel ik toch maar even richting hotel Transit Loft om te kijken of men ons daar verwacht. En dat doet men.

Nou prima. Is dat in ieder geval geregeld. Ik krijg nog iets mee van de routebeschrijving, maar ga er even van uit dat ik die zelf ook nog ergens geprint heb liggen. Vijfenhalf uur later stappen we uit en staan we op Berlin Hauptbahnhof. Erg groot. Erg relaxt.

We banjeren wat rond (omhoog) om te kijken of we ergens iets van info kunnen vinden over meerdaagse openbaar vervoerkaarten (we zijn zo ontzettend goed voorbereid, haha) en willen vervolgens op een infostalletje afstappen ....

Maar voordat we er op af stappen werp ik er eerst een blik op en laat me geheel in verbazing een die is lelijk ontvallen .... waarop San zich omdraait en heel hard begint te lachen en alleen maar ja kan knikken. Heel gemeen, maar wel heel knap dat je een openbare functie neemt als je ene oog omhoog kijkt en 't andere oog naar beneden en naar binnen, als je een geheel ongelijk gebit hebt en gedeeltelijk roze haar neemt als je gehele omgeving rood is .... We blijven er lachkriebels van krijgen, dus lopen we maar naar de andere kant van het station (he Starbucks) om een ander infostalletje te vinden om meteen verteld te krijgen dat we moeten omdraaien en dat we het winkeltje daar een openbaarvervoerskaart kunnen kopen. Ha blond, volgende keer eerst ff om ons heen kijken.

Vervolgens lopen we naar perron 15 (of 16) om om ons heen te kijken waar we ons kaartje af te stempelen. Aangezien onze trein meteen voor ons neus staat springen we daar maar in zonder het kaartje af te stempelen om vervolgens - terwijl we wegrijden- te zien dat er een afstempelapparaat 2 meter naast ons stond ..... heel handig, haha.

Een paar haltes verder zijn we aangekomen op Alexanderplatz en daar stempelen we eerst even ons kaartje af. Vervolgens gaan we naar beneden om daar de tram te pakken en vier haltes verder weer uit te stappen. De trein is ietwat vol, dus het kost wat moeite (toch wel handig een koffer die je voor je uit kan schuiven) om buiten te komen. Hierna is het peace of cake en staan we 5 minuten later voor de lift die ons naar verdieping drie brengt en ervoor zorgt dat we kunnen inchecken.

Snel checken we in, brengen onze spullen naar onze kamers en wandelen terug naar de tram. We lopen nu naar een halte eerder. Iets verder lopen, maar meer in de richting van waar we heen willen. Bij Alexanderplatz stappen we weer uit en beginnen wat rond te wandelen. Ik weet niet wat het weer in Nederland doet, maar hier is het zonnig en bijna strakblauw.

We krijgen allebei behoorlijke trek, wat op zich niet zo raar is, want het is ondertussen bijna half negen. We zien wel een teken van het nicolaiviertel, maar we zien nog niet zo snel restaurantjes... en de lekere geuren van een groot stuk biefstuk van 't Blockhouse trekken ons wel erg. Niet veel later zitten we aan een heerlijk Argentijns biefstukje (mjammie) met gepofte aardappel en salade...

Hierna zoeken we als gekken naar de juiste opstapplek voor de tram (we zien 'm alleen de verkeerde kant opgaan) om dus maar gewoon terug te lopen naar het station en daar richting hotel te vertrekken.