Dag 90: Vernikkelen op het beagle kanaal

16 november

Vanmorgen er niet heel vroeg uit. We hoeven pas tien over negen in de haven te hangen voor een kort tochtje over het Beagle kanaal. Als we daar tien over negen binnen wandelen, blijkt onze tour met een klein bootje te zijn gecanceld. Te veel en te hoge en wilde golven. Maar we kunnen wel met een andere maatschappij als we dat willen. Nou ja laten we dat maar doen, want morgen hebben we geen nieuwe kans.

Op de boot ben ik blij dat ik mijn pilletje heb geslikt. Het is niet heel wild, maar mijn maag is niet echt zeewaardig. Als eerste gaan we langs de zeeleeuwen en vervolgens bekijken we wat vogels waarvan ik de naam al weer ben vergeten. daarna varen we at rondjes om de vuurtorn tot iedereen verkleumd is en weer binnen in de boot wil zitten.

Hier krijgen we te horen dat op deweg de golven hoger gaan zijn. Wederom blij met mijn pilletje en ik dommel zo waar gewoon in slaap. Aan het einde nog even een stempel in het paspoort (ik weet dat dat eigenlijk niet mag) en dan van boord om een lekkere warme koffie te drinken.

Morgen weer richting het warmere weer, richting Buenos Aires.

tot in de goede luchten!

Dag 89: hoog boven het Beagle kanaal

15 november

Toen ik gisteren om half twaalf het hotel in wandelde, kreeg ik niet meteen de sleutel. Er was iets met het paardrijden. Er was nu toch een groep, dus moest ik niet om 10 uur klaarstaan voor een priverit, maar om half twee voor een groepsrit. Oh, okay.... en geld zou ik terugkrijgen (eh ja, dat lijkt me redelijk logisch). Dit alles in een eindeloos lang telefoongesprek in het spaans, met vele vragen van beide kanten. Niet echt waar ik op zat te wachten op dat tijdstip, maar het valt me dan wel weer mee dat ik mij duideljk kan maken en dat ik ook begrijp waar men het aan de andere kant van de lijn over heeft. De mensen aan de balie waren niet echt een grote hulp, want zij sprkane ook geen Engels.

Ik sms het even naar Esther en duik mijn bed in. Volgende ochtend doe ik rustig aan en wandel rond een uurtje of tien het centrumpje in om even snel wat rond te kijken en wat boodschappen te doen.

Hierna even snel wat lunchen en terug naar het hostel om wat extra kleding aan te trekken. Het is hier en nu wel lekker weer, maar je weet het hier nooit. Gisteren hadden we ook opeens sneeuw. Ik heb dan ook een shirt met lange mouw aan, een dikke kol en een thermo bodywarmer. Daarboven nog een windbraker, maar die doe ik pas te paard aan.

ALs ik word opgehaald begitn de man een heel gesprek in het Spaans en plaatst me voorin in het busje. We halen nog een mevrouw uit LA op (zweedse afkomst) en gaan naar de manage. Hier staat een Braziliaan te wachten zonder rijervaring.

De paarden zien er neit tiptop uit, maar dat komt omdat ze in hun vrije tijd door het park kunnen zwerven. Dikke vachten en schaars gras zonder bijvoeding zorgt voor een wat knokig en wat onverzorgt uitziend paard. En het zadel is niet zo lekker zacht als alle andere zadels waaar ik tot nu toe op gezeten heb. Maar het paard ploeterd bijzonder vrolijk door de diepe plassen en is veel enthousiaster dan het paard van de goede man voor mij en klauterd vrolijk naar een prachtig uitkijkpunt op het vliegveld en op het beaglekanaal.

Dat vlieveld heeft zowel het eindpunt als het beginpunt van de landigsbaan (en het opstijgdeel) aan het water liggen. Niet geheel blij om dat zo duidelijk te kunnen zien, maar de rest van het uitzicht is prachtig.

Hierna zakken we snel weer en klets vrolijk verder in eht spaans. De andere twee blijven geregeld ver achter. Tot mijn verbazing houdt de braziliaan (met in een hand een heel grote camera) zich bijzonder goed in de galop en blijft ie netjes zitten.

Na een thee (of koffie getrokken uit een soort van theezakje, te grappig om te zien) vertrekken we weer richting het hostel, en zo zit ik nu dus hier. Even bij te typen en even bij te lezen en alvast in te checken voor overmorgen.

het einde van de trip komt in zicht. Nog een week en ik stap op het vliegtuig richting Amsterdam om zondag over een week weer aan te komen op Schiphol. En het roept was mixt feelings op....

Dag 88: Feel that traction

14 november

Vanmorgen bijtijds het bedje uitgerold om even bijzonder snel te douchen en mij klaar te maken om het reisbureau te bezoeken.

Ik wil paardrijden boeken, Esther heeft voor morgen al een andere tour naar de pinguins, samen willen we een tochtje op het beaglekanaal boeken en we willen kijken of we naar de bevers kunnen.

Paardrijden gaat lastig, maar kan uiteindelijk privetour van 2 uur boeken, bevers zit volgeboekt voor de komende paar dagen en het boottochtje van een halve dag is geen enkel probleem.

Half tien staan we weer buiten. Vervolgens is het wachten op Daniel, de Zwitserse vriend van Esther, die opeens met een Jeep voorrijdt. Niet direcht het kleine volkswagentje wat we afgesproken hadden, maar Jeep is fine too.

Al snel scheuren we wat rond om een tankstation te vinden met Daniel aan het stuur die flink de verkeerde kant op rijdt en Esther achter de kaart voorin die roept dat we moeten stoppen om te kijken waar een tankstation is en dat we beter kunnen omkeren.

Uiteindelijk gaan we voor dat en rijde nwe terug waar we het tankstation vinden en volladen.

Hierna leggen we de 12 kilometer naar het park af en rijde nwe naar binnen. Geheel argentijns is men bezig de weg te herstellen, dus we kunnen eerst alleen maar een kant op. Hier aangekomen glibberen we een paadje op en af om diverse keren bij de kust te kijken. Vervolgens glibberen we weer terug en halen we een stempel voor ons paspoort en stappen we weer in de auto.

Het park valt tot nu toe wat tegen. Ik had verwacht het zelfde landschap als in geheel tierra del fuego tegen te komen, maar dit doet Zwitsers aan... bergen, met bomen en zeer heldere niet al te diepen meren. Mooi, maar na wat we al gezien hebben en wat we verwacht hadden toch een beetje een tegenvaller.

Als we alle kanten van het park bezocht hebben en lekker door de modder hebben lopen scheuren met de 4wheeldrive keren we terug om een wat blubberige auto af te leveren en zlef op zoek te gaan naar een restaurant. We vallen uiteindelijk bij een redelijk prijzig, maar zeer goed visrestaurant binnen. Ik ga voor zeevruchten (king crab, mosselen, inktvis en octopus, en diverse schelpdieren) met rijst en krijg het ongeveer tot de helpft op. Het is heerlijk!

Hierna doen we nog een drankje en darna duik ik in bed.