Just another day in Amsterdam

You can leave your hat on.....Striptease les 1

Zo, ben net weer thuis maar moet toch even snel wat typen. Kom net namelijk van mijn eerste les Cardio Striptease.... En ik had het geluk bij een eerste les in te springen, dus de gehele choreografie was nog niet ingestudeerd. Niet dat dat was uitmaakte, want tijdens het losmaken van wat spiertjes ontspon bij de lerares (dat gaat ze niet leuk vinden, maar ben even haar naam kwijt...Candy?? na kort check blijkt dat het idd Candy is) een geweldig idee.... en al snel waren we bezig met binnen 60 minuten zo'n beetje de gehele "you can leave your hat on" te strippen. Nu nog in de gewone traningsbroek en etc, maar de volgende keer mogen we verschijnen in hotpants met dikke panty eronder, leuke schoenen (eeh ja, die heb ik niet, jammer dan), kittig shirtje, witte blouse (ah, het eerste item wat ik thuis heb), stropdas, colbert (item twee en meteen laatste wat ik heb) en een leuk mannenhoedje.... Binnen een week moet ik dat verzamelen? Mijn god... en als we het gehele nummer erin hebben zitten wordt het een fuifavond en dan gaat iedereen los en komen er ook mensen met stilettohakken... nou, dan mag voor mij de ambulance buiten gezet worden...

Anyway, ik vond dit al heel knap van mijzelf, en nu moet ik dus als een gek al de items bij elkaar verzamelen en dan kan ik volgende keer fijn mee strippen en met colbertje gooien en zo... Ga nu maar snel op zoek naar de tune en de video (kijken of de act in het echt ook zo gaat als wij hem gedaan hebben, zij heeft 'm wel een keer tijdens een optreden met een zanger zo moeten doen) zodat ik dat geswing en gegooi met heupen kan oefenen...

Hmmmm...zuch...blugh....saai zeg...

Eigenlijk heb ik verdomde weinig te vertellen. Het liefst zou ik hele verhalen schrijven, maar ik weet gewoon niets. Ja, misschien wat over een Argentijnse jongen die niet uit mijn kop wil, maar ja dat komt iedereen inclusief mijzelf al de strot uit. Wanneer gaat ie nou uit mijn hoofd!

En ik kan wel een heel verhaal schrijven over mijn volgende Zuid Amerika reis en hoe ik Buenos Aires misschien wel uit de weg ga, of misschien ook wel niet...

Over mijn loopbaanperikelen... adviseren, leidinggeven of toch maar beleid maken... Maar natuurlijk wel eerst even netwerken (HAAT dat woord) en dan weer op zoek naar iets anders om mijzelf weer tien keer tegen te komen...hoe moeilijk te verspellen?!

of misschien nog wat sportigs....voetbal (Ajax zakt weer verder weg, inclusief de spelers van het nederlands elftal, dat wordt nog wat komende zomer, ze kunnen hun tong nu al nauwelijks van het veld af slepen), paardrijden (Anky richting de 90 procent, nieuwe mijlpaal), formule 1 of mijn eigen bejaardenprogramma in de sportschool...

Of de afschaffing van het woord negerzoen...wat een complete onzin, moeten we ons daar echt mee bezig houden?

zucht ... blugh .... saai zeg....

Summertime

Last weekend summertime entered my house, my sisters'house (where I stayed) and all other places in the Netherlands (and a lot of other countries ,I know). And in the weekends the change of time and rhythm isn't that hard, but the first day of work it is killing. And today was my first day of work of this week. I had to wake up in the dark. And it was hard. Don't get me wrong, I love the fact that in the evening we can sit outside a bit longer. but can we not change wintertime for summertime one month later, so I do not have to get up in the dark? That would really make it easier to get out of bed and go to work.

PS: the weather is getting better and I love it!

Ze vliegen af en aan...

Heerlijk elke twee minuten een vliegtuigje voorbij zien komen, maar hem niet horen (eeeh, ja dat vlekje is een vliegtuig). Het zal de windwel zijn, maar het is echt een constant komen en gaan. Nadeeltje hiervan, ik wil nu zelf ook wel weg...

Er loopt een man langs het spoor...

Afgelopen weekend ben ik weer overgegaan naar het Apeldoornse. Even kijken hoe het er daar voor staat. Natuurlijk niets anders dan toen ik wegging de laatste keer, maar okay. Zaterdag lekker gekookt. Zelfgemaakte tortelini. Er moet nog iets aan veranderd worden en het ziet er voor buitenstanders niet uit, maar het is meer dan prima te eten. Gisteren gegeten bij de Wok. Daar maak je mij toch wel erg gelukkig mee. Lekker gamba's met peultjes in sojasaus en een klein handje rijst, en ossehaas met verschillende soorten paddestoelen en natuurlijk weer peultjes. Verslavend. Ook nog even snel langs mijn oude huisje gegaan (staat nog steeds leeg) en vandaag naar de kapper.

Net weer terug naar het Amsterdamse gegaan. Van een heerlijk rustig weertje naar het noodweer in Amersfoort en vervolgens naar de eindbestemming stormachtig Amsterdam. Halverwege, net na Bussum, moest de rem erop want er bevond zich een onbevoegd persoon op het spoor en de machinist wilde die liever niet van zijn raam afpellen. Groot gelijk. Gelijk hing de gehele trein uit de ramen (okay, beetje overdreven) maar niemand gezien, op een gegeven moment stonde we helemaal stil en de trein van overgestelde richting stond ook stil met nog een trein daar weer achter. Ik hoop dus niet dat die ander het ongeluk had gehad dat er iemand bovenop was geknald... maar dat zal wel niet.

Zo, vanvond maar even wennen aan de nieuwe (zomer) tijd... en hopen dat ik morgen op tijd mijn bed uit kom.

Voortgang in huis

Okay, het overgrote deel van de trouwe lezers (voorzover aanwezig) weet dat ik even een maandje niets aan het huisje gedaan heb. Maar om iedereen gerust te stellen, ik woon niet in een grote verhuishal, het is best woonbaar. Let even niet op de zooi op de foto's, maar zeg nou zelf, zo erg ziet het er toch niet uit?

I am dreaming about ...

De laatste paar weken ben ik veel aan het nadenken. Nadenken over wat ik nou echt wil. Waar zou ik alles voor opgeven, waar zou ik volledig voor gaan? Momenteel zou ik niks nergens voor opgeven. Mijn gedachte gaan alle kanten uit. Het ene moment wil ik naar New York, het volgende moment wil ik naar Argentinie en dan blijf ik toch maar weer in Amsterdam.... of misschien Spanje ... Momenteel wil ik nog zo veel. Ik wil veel reizen, veel zien en ik wil nog zo veel dingen leren en bestuderen. Maar over een aantal jaar?

Over een aantal woon ik in een Spaanstalig land (welk ben ik nog niet precies uit) en heb ik (samen met mijn allerliefste broertje) een B&B of klein hotelletje. Zo’n soort haciënda of estancia (maar dan met minder grond) met wat dieren (kippen voor de eieren) en wat paarden voor trektochten. De haciënda heeft ongeveer 7 kamers, elke op een eigen manier ingericht. Meubilair en andere zaken zijn te koop. Ontbijt inclusief en een bar met tapas voor tussen vijf en zeven, maar geen hele maaltijden koken. Wijn mag overigens wel vloeien.

Natuurlijk is er, naast de paarden voor het natuurelement, ook een zwembad voor de verkoeling tijdens warme dagen… En het avondeten? Hmmmm, misschien iets met een taxiservice, of misschien zitten er toch wel restaurantjes in de omgeving?

Nou ja, misschien toch even met mijn broertje overleggen, die is ten slotte heer en meester op het hotelgebied…Maar bovenstaande is heel beknopt wel mijn droom. Hetgeen waar ik denk uiteindelijk mijn rust te vinden. En of dit nu in Europa of Latin America is (oh, Midden Amerika moet ik ook nog ontdekken, misschien heeft dat ook nog wel groot potentieel) dat zal met het verstrijken van de tijd wel duidelijk worden.

PS: voor de bijverdienste schrijf ik columns, ontwerp en bouw ik websites EN fotografeer ik de omgeving en maak daarmee/daardoor mijn eigen ansichtkaarten... Vergat ik dat bijna zeg.

While being in the progress of getting any line in the career planning, it isn’t possible not to think about what you really want when there are no limits at all. So while going through all this personnel adverts, I decided to get my biggest dream on paper. I hope to be able to open up a Bed and Breakfast or a small Inn some day. Not sure yet where in this world, but probably a country where they speak Spanish. Those countries got most to me the last few years. Only question is, how will it look? Well some small estancia or hacienda with some horses (to go into the country) and a swimming pool (for refreshment), all the rooms have their own look and atmosphere and breakfast will be included. Maybe lunch will be possible (especially while going out with the horses) and a small bite between five and seven (and lots of wine), but no dinner. So there must be some deal with restaurants in the surrounding. Oh, and I like the concept of being able to buy everything what is in the room.
Mostly this is not something you can live from right away, so maybe some freelance writing or building and designing websites is a nice income besides….

foto: Estancia Nibepo Aike, lago Argentino (El Calafate, Santa Cruz, Argentina) Oktober 2005

First Anniversary of The Ordinary Life of Liselotte N.

It has been a rough first year. First the stress because I deleted the first version of the site. All had to rebuilt as soon as possible and the stories about the speedskating trip "Inzell 2005" had to be replaced.
In this first year I posted about two travels. First, Oslo - together with Anna - in summer 2005 and second my one moth adventure to and through Argentina in autumn 2005.
A lot of sports has passed as well….to start with Formula one, but also soccer, athletics, and speed skating. Every now and then some politics, movie reviews, some nice shops, a heartbreak and a lot of girl talk.

Hope the second year will be a year full of laughter, sunshine, good politics, travel and off course the world cup soccer 2006! Some goals for year two? Well......maybe writing about the finals in Germany...(Netherlands against Argentina/Brazil/Germany or whatever...)ehm, some good travel tips from Italy in April 2006 and some great stories about South America ... less politics , sadness and doubts and more pictures and stories about Amsterdam !

Kriebels naar het verre ...

Ik heb momenteel last van kriebels. Niets lichamelijks, maar iets geestelijks. Ik wil graag de hort op. Lekker 3 tot 6 maanden achter elkaar reizen. Niet weten wat je over een week gaat doen. Nou ja, niet precies dan. Helemaal op de bonnefooi is niets voor mij, zover heb ik mijn lesje wel geleerd. Met de rugzak op de rug door Midden- en Zuid Amerika en genieten en leren van wat er om je heen gebeurt. Spaanse lessen volgen in Antigue, grote boten zien in het Panama kanaal, misschien een korte stop in Parimaribo om nog wat oud Hollands op te zuigen voordat ik verder ga naar het zwart braziliaanse in Salvador, even uitrusten op de rug van een paard in de buurt van Asuncion (Paraguay), vervolgens de woeste watervallen van Iguazu (van Braziliaanse en Argentijnse zijde natuurlijk.... en dan hup naar het puntje van de wereld Ushuaia, het verpletterende Torres del Paine, het ijsblauwe en verwoestende El Chalten (Patagonia), een wijntje meepikken in Mendoza, het ijle Santiago de Chili, het tropische Cordeba en nog even wat zon pakken in zinderend Buenos Aires en het vervallen chique van Montevideo (Uruguay). En in het andere jaargetijde andsom, zodat ik in iedergeval met zon afsluit... Alhoewel, Spaanse lessen zijn natuurlijk wel echt nodig....

Zucht. Dagdroom. Hmmm.Tsja....

Ik weet niet waardoor het komt. Misschien omdat ik even niet lekker in mijn vel zit, omdat ik in een loopbaantraject zit waarbij ik misschien een traject in sla waar ik niet zo maar weer uit kan, misschien ook wel omdat ik richting de dertig ga en ik niet weet hoe vaak ik nog de mogelijkheid krijg om de boel de boel te laten. Maar ja, heb ik eigenlijk wel die mogelijkheid? Met een eigen huis op mijn naam... Lastig hoor. Misschien ligt het wel aan het weer. Het zonnetje dat wel doorbreekt, maar wat er nog niet voor kan zorgen dat je vingers in de ochtend nog wel in handschoenen moeten.

Nou ja, misschien blijven het allemaal wel dagdromen, of misschien pak ik op een dag ook wel daadwerkelijk dat vliegtuig.

Want leeft je je leven niet eenmaal?

Amsterdam from Above

http://www.wwp-diemen.nl/lucht/images/lucht2.jpg

Spring has started two days ago

Spring has arrived... at least, the date that spring starts passed two days ago, but it is still a bit cold. No walking in my new summerjacket or go shopping for some nice spring shirts, but still walking around with all my wintergear. But when I walk home through Oosterpark, you can feel a little bit of spring...it seems like the world is getting friendlier already... Hardly can wait till the day comes I can sit outside and have a nice moijito or something like that....

Het is dan misschien officieel al twee dagen lente, maar in eerste instantie wijst weinig erop. Ik zie nog steeds grote grijze wolken voorbij drijven en de temperatuur komt '-nachts nog steeds onder nul. Maar ergens begint er iets te kriebelen.... vooral toen ik gisteren na het werk door het park naar huis liep had ik wel zoiets van: De lente komt er weer aan. Snel genieten voordat de helse hitte van de zomer in Amsterdam toeslaat..... En als klap op de vuurpijl komt er een mooi, lief groen vogeltje (nou ja, volgeltje, een aardige grote dikzak) voorbij vliegen. Het lijkt wel lente in lente in Buenos Aires....

Je kijkt even niet en dan....

Je kijkt even niet en als je vervolgens de volgende dag het nieuws kijkt zie je dat Sven Kramer een nieuw wereldrecord (12.51,60) op de 10 kilometer heeft gereden, dat Chad Hedrick weer eens in de war was met de banen (wat een timing, net nu ie Davis van de baan af moest kegelen) en dat Sven Kramer dus toch nog een derde plek in het overall klassement heeft weten te bemachtigen... Pfffff...niet eerlijk. Aan de andere kant, anders had ik nog verlepter op het werk gezeten dan dat ik nu al zit, en dat was ook weer geen pan geweest.... En als we een weer niet tevreden Sven Kramer moeten geloven gaat het volgend jaar nog veel harder...dussss, ik moet gewoon even een half jaartje geduld hebben.

Formula 1 Malaysia: Renaults' Angels

Zo, tweede race van de Formule 1. Gisteren in slaap gevallen voor de tv, voor het schaatsen, dus ik heb weer het een en ander gemist. Maar de start van de formule 1 krijg ik mee, en wat een topstart voor de Fernando Alonso fans!

Alonso haalt zo iedereen in en gaat de eerste bocht in als derde en Kimi Raikonnnen vliegt er heel snel uit. Ik zit, ondanks het vroege tijdstip, te juichen, schreeuwen en springen op de bank. Dit is lekker wakker worden!Als iedereen lekker bezig is komt er opeens een enorme rookwolk voorbij. Nick Rosberg. Jammer, want die is tot nu lekker bezig!

Na tien rondjes vliegt ook Coulthard eruit... tjsja, zogaat het snel. Liuzi rijdt al met zes rondjes achterstand rond....Als het zo nog gaat regenenwordt het waarschijnlijk een enorm zooitje....

En hup, binnen 20 ronde vliegt ook Webber eraf. Dit is bijna niet leuk meer.

Het enige waar men momenteel mee bezig is, is te kijken hoe vaak Trulli op een bepaald punt wordt ingehaald. In ronde 17 zitten we al op 3 mensen, en dat is natuurlijk wel erg. Of er is iets mis met je auto, of je mist toch net een beetje guts.

Na 21 ronde valen de eerste druppels naar beneden en nu is de vraag of het gaat doorzetten. Dit zet helaas niet door. Er blijven wat druppeltjes vallen, maar dat heeft geen invloed op de wedstrijd. Het middenstuk is behoorlijk saai. De top 4 rijdt eigenlijk hetzelfde en er is weinig te beleven. Af en toe is er wat veel verkeer. Geen spectaculaire acties meer. En terwijl ik dit denk gaat Klien er ook uit...op hoeveel uitvallers zitten we nu? Oh en meteen krijgt Barichello een stop en go panelty. En er zijn nog 20 rondes te gaan.

Ook het laatste deel is weer saai. Goed, maar oersaai. Voornamelijk gezemel over de vleugels en dergelijke van Ferrari. Die auo's worden toch van te voren ook bekeken? Hoe kan dit nou opeens een probleem zijn. Wat een gedoe zeg. En terwijl ik dit zeg ploft Heidfeld... Nou ja.

Nou ja, verder weinig te melden. Als eerste gaat Fisichella over de finish, kort gevolgd door Fernando Alonso. De pole en de overwinning worden opgedragen aan een vriend van Fisichella, die afgelopen week is overleden.

Oh, en natuurlijk niet te vergeten, de derde plek voor Button. Niet de gehoopte overwinning (van zijn kant natuurlijk) maar wel weer op het podium, en dat is natuurlijk ook goed!

Renaults' Angels - www.fernandoalonso.com

Patagonië heeft gewoon mijn hart gestolen

Dacht ik alles op een rijtje te hebben, kijk ik even televisie en weet ik het opeens niet meer. Ik was er vast van overtuigd dat het goed zou zijn als ik niet naar Zuid-Amerika zou gaan. Geen uitdagingen ten aanzien van Buenos Aires en ook niet een maand helemaal alleen. Maar toen kwam ik gisteren thuis na een lange dag werken, zet de televisie aan en ik kan maar een ding denken: Dat MOET Patagonië zijn. En ik val hups meteen weer voor dat geweldige land. Dus zo kan het komen dat ik de gehele Wie is de Mol heb gekeken en het nu niet meer weet. Want een weekje of twee in die omgeving rondtrekken is wel geweldig. Het is bijna niet te omschrijven. Die omgeving is zo luid en tegelijktijd zo stil. Zo ruig, maar anderzijds ook zo romantisch. Zo bekend, maar ook zo onbekend. Als je er eenmaal bent geweest wil je gewoon weer naar terug en blijven... Het is als de perfecte man. Het omarmt je wanneer het moet, het troost je en het geeft je nieuwe energie en laat je genieten. Dat is Patagonië, en daarom wil ik er heen!