Een heus fitness rooster

Enkele maanden geleden ben ik begonnen in de sportschool. Na een aantal lessen had ik ook een afspraak gemaakt met een fitness instructeur. Dat ging niet helemaal volgens plan en vervolgens heb ik dat programma twee of drie keer gedaan en minimaal drie weken geen stap zonder pijn in mijn knie kunnen zetten. Niet echt voor herhaling vatbaar en ik had het hele fitnessgebeuren aan de kant geschoven. Met lesjes kom je ook redelijk ver.

Maar nu wilde ik toch een beetje gewichten in het programma brengen, maar dan zonder te veel been/knie gedoe. Deze keer dus ook maar een afspraak gemaakt met een andere fitnessinstructeur (Levi) en vanmorgen om tien uur de sportschool ingewandeld.

Allereerst ff kort gesprekje over hoe en wat (inclusief nieuws dat ik het twee keer per week moet gaan doen, dat gaat niet echt lekker naast mijn twee a drie al bestaande lessen, dus moet er wat af en ik ga voor het dansen maar wat toevoegen). Daarnaast de zaal in. Allereerst naar het vloergedeelte voor wat been- en rugoefeningen met een bal ,daarna wat oefeningen voor de rus (wat zal ik straks een stevig torso hebben hahahahaha), niets voor de schouders want die waren ongelijk (ehm ja, stresserig typje, een kant is wat sterker ontwikkeld) en komen de volgende keer en het geheel werd afgesloten met twee triceps oefeningen (een met 5 kilo en een met 6,25 kilo en al snel stond mijn gehele lichaam te shaken...het is geloof ik niet al te goed gesteld met die triceps van mij :-) ) en wat buikoefeningen. Die laatste zijn nog niet heel ernstig. Mocht eerst op een bankje, maar dat ging te gemakkelijk, dus terug naar de vloer en hup nogmaals de sets (grrr) 15 keer gewoon en 15 keer met beentjes omhoog...rust en dan nog twee keer. Prima te doen. In de lessen doen we er meer, dus dat komt wel goed. En als ik het minimaal drie keer per week doe dan heb ik binnenkort een strak buikkie ... en dat zou voor de verandering ook wel weer eens fijn zijn!

Tobias Schneider

Drie weken geleden "ontdekten" Anna en ik een nieuwe schaatser. Ontdekken is er bij ons natuurlijk niet echt bij, maar het gaat om het idee. Het was allereerst opvallend dat er een hele berg mannelijke schaatsers was. Eerder zag je voornamelijk Jan Friesinger voorbij schuiven en nog iemand achter in de B-groep (ik weet dat ik dit overdrijf) maar dit weekend waren de Duitsers opeens opvallend aanwezig. We kwamen tot de conclusie dat Tobias Schneider de beste en degene met het meeste potentie van dit groepje was. Dit beeld werd de week erna in Berlijn nog eens bevestigd.

Daarnaast ziet ie er van alle Duitsers ook nog beste uit (toch?) maar dat terzijde.

Dit weekend was men in Moskou actief en ook hier deed Tobias Schneider het weer goed. Goed genoeg voor de Nederlandse televisie om er eens een interviewtje van te maken en uit te zenden. De arme jongen wordt nu nog vaker geinterviewd door de Nederlandse televisie en verteld alles nog wat tam (en had naar mijn idee een ietsepietsie te veel respect voor Bob jij of Bob ik) maar ik denk dat de Duitse tv hem snel genoeg gaat oppikken.

Okay, kleine voorspelling: tot 6 EK allround en top 8 WK allround ....

James Bond: Casino Royale

Gisterenavond besloten om naar de film te gaan en dan maar meteen ff naar James Bond te gaan om alle andere mannen ff uit ons hoofd te bannen. Linda haalde de kaartjes. Helaas was er alleen nog plek voor de film van 23.00u. Rond tienen ff afgesproken, fiets in de stalling gezet (wist niet dat Pathe de munt een fietsenstalling had...) om wat te drinken en een half uurtje later zijn we naar de bios gegaan. Ik was de gehele week al wat vermoeid, dus het viel me niet geheel mee om rond tienen weer op gang te komen, maar na en drankje in de kroeg ging het wel weer. Anyway, na wat wachten (we mochten de zaal maar niet in....) en een ruim reclameblok (25 minuten) begon de film.

Allereerst herkende we het Bond muziekje niet... Stonden die dingen normaal gesproken niet al weken van te voren in de top40 ... en vervolgens begon de film.

In het begin was het allemaal wat vaag. Bond was minder trefzeker (omdat het de eerste is?) en hoe zat het nou met de eerste Bond en dan vervolgens wel geheel in moderne tijd? Het duurde even 15 minuten voordat dat gesettled was. Ondertussen moest ik ook ff wat hoogtevrees momentjes wegwerken...en dat terwijl ik alleen zat te kijken (mietje dat ik ben). hierna was ik klaar voor de rest van de film... nou ja, totdat Bond z'n shirtje uit trok. Of het hoofd van Daniel Graig is te klein, of z'n lichaam is te gespierd. Ik zat te griezelen bij de liefdesscenes (ik zou er niet aan moeten denken dat hij mij zou aanraken) maar de film zelf is op zich goed. Eerlijke gevechten zonder al te veel poespas (ik hoop voor ze dat ze het niet tien keer hebben meoten over doen, wat een lange stukken hardlopen....pfff), de pokerscene blijft op de een of andere manier spannend en de martelscene (gok dat de mannen het erg zwaar vinden hier naar te kijken) is goed in elkaar gezet.

Kort samengevat? Bond is geen sexy Bond, dus daarvoor hoef je er niet heen, maar Bond is wel een goede vechtmachine zonder al te veel trucjes en veel oogcontact en redelijk veel praatmomenten. Zo wind hij er geen doekjes om dat hij Bond is. Beetje vaag is de hartstilstand scene, maar de moet je zelf maar ff beoordelen .... Eind goed al goed, ben benieuwd naar z'n tweede film, want die schijnt ie te gaan maken.

Om kwart voor twee liepen we de Pathe uit en hebben we nog even twee drankjes gedaan. Half vier was ik weer terug in huis en ben ik lekker mijn bedje in gedoken totdat er vanmorgen iemand met een bladblazer aan de slag ging... Gaaaap.....

Ik in Cyprus

Hijgend als een paard

Stukje uit een oude column van Simon Kuipers (www.simonkuipers.nl) ..... ook de filmpjes, vooral het scheren en hardlopen... nut van eierenbakken ontgaat me nog steeds ...

Het grote voordeel van Calgary is dat de ''Olympic Oval' gehuisvest is op het terrein van de Universiteit van Calgary. Hierdoor kunnen de schaats(t)ers gebruik maken van alle faciliteiten die de campus te bieden heeft. Zo is het na de training altijd een vaste prik, een Latte halen bij de 'local starbuck' Gewoon een lekker bakkie koffie (heel verkeerd) drinken. Vaak wordt er slap geouwehoerd door de verschillende Nederlandse schaatsdude´s die vaak, met een lekker 'Starbucksje' (een zelfstandig naamwoord, vooral bekend onder schaatsers) in de hand opeens de grootste maten van elkaar worden. Hier worden de spreekwoordelijke oude koeien uit de sloot gehaald en de mooiste verhalen volgen elkaar in een rap tempo op!
Het nadeel van Calgary is dat deze baan op 1100m hoogte ligt, waardoor als je ook alleen al je veters aan trekt je begint te hijgen als een paard. Het proces van acclimatiseren heeft duidelijk zijn tijd nodig! Meestal wordt per uur tijdsverschil 1 dag berekend, wat betekend dat je met een tijdsverschil tussen Nederland en Calgary dus minimaal 8 dagen voor een wedstrijd aanwezig moet zijn. Wij zijn er 7 dagen van te voren...Dus ik mis 1 dag. Hoe ik dit verschil ga oplossen is voor mij nog een raadsel, ik probeer eerder naar bed te gaan, later wakker te worden, sneller te schaatsen en dieper te zitten. Misschien dat ik hierdoor die dag kan uitbannen en toch proberen goed te presteren ondanks dat ik dus eigenlijk gewoon te laat ben.

Samen met San bij de World Cup Speedskating Heerenveen

Met dank aan fotografe Anna

World Cup Berlijn - Zondag

Om vijf uur 's-morgens beroerd wakker..... niet door de alcohol, maar door het slechte eten dat ik de laatste paar dagen heb gedaan en de spanningen op het werk. Maag is leeg en blijft zich omdraaien...kut... snel richting badkamer zonder geluid te maken. Daarna niet meer geslapen en na het ontwaken van Anna geprobeerd wat bij te eten. Bij het ontbijt gaat het bijna fout en ga ik terug naar de kamer met wat fruit (jaja, ik weet dat fruitzuren slecht zijn, maar er moet toch iets in). Een sultana, wat stengels, een appel en een banaan verder ben ik wel weer aangesterkt (mijn maag is het er niet geheel mee eens, maar we moeten toch naar de baan, kijken welke schaatsers besluiten toch te gaan schaatsen) en vertrekken we richting baan. De auto laten we nog even bij het hotel staan, daar staat ie zoiezo veilig.

Eenmaal binnen is men nog bezig met het rondschaatsen voor de eerste dweil voor de start van de B-groep. Mooi even de tijd om spandoeken op te hangen en de aanvulling op "heb je even voor mij"er bij te hangen. Volgens mij ziet alleen Margot Boer er de lol van in, maar dat doet er niet toe, wij hebben lol gehad met het maken en Margot is weer een plaats gestegen in op de humorladder.

Ook lijkt het erop dat Peter Mueller zijn woord heeft gehouden, want hij loopt netjes twee rondjes langs ons... jammergenoeg voor hem zijn we nog echt niet wakker en hebben we geen zin om hem uit z'n rondjes te trekken en loopt ie in dat opzicht voor niets langs.... nu maar hopen dat Mueller niet de ware reden van deze extra rondjes heeft verteld. maar het was fijn om op de brakke ochtend naar te kijken....

Chad had overigens ook wat last van een vaag ego...een paar uur eerder was ie nog zo stellig over niet juigen en dat soort dingen, en tijdens zijn eerste rondje op de baan keek hij ook straal langs ons heen, maar het rondje er na kregen we een vette knipoog en nog een stuk later, tijdens het warmlopen, toen ik lekker de andere kant op zat te staren, ik was al weer behoorlijk brak aan het worden) zag ik opeens allemaal armen alle kanten op schieten en een verblindend ontbloot gebit.... Chad had aandacht nodig.... Dus hebben we later toch maar een beetje voot hem gejuigt....

Even later (eeh, voor chad eigenlijk) komt Tyler Goff langs en deze keer zijn we wel wat wakkerder en vragen we in koor of we met hem op de foto mogen... om niet een al te grote stilte te laten vallen vraag ik naar z'n knie.... die laat ie helemaal zien (miniscuul schaafwondje) en verteld erbij dat hij meer last heeft van zijn rug, hij ging ten slotte helemaal over de kop (aaah, dus ik had het vorige week wel goed toen ik dacht dat ik iemand over de boarding zag slaan.... in iedergeval, toen ik ijzers door de lucht zag gaan... het is nog niet zo slecht gesteld met de bril....) na nog wat meer geklets (tja, niet alles kan openbaar worden gemaakt haha) gaat ie weer verder en gaan wij ons opmaken voor de 1000 m....

Eigenlijk valt er niet heel veel te vertellen. De races waren wel leuk, maar niet zeer bijzonder... en het duurden ook veels te lang voordat de teampersuit begon en toen ie begon was er niet bijzonder veel aan omdat er niet heel veel grote namen verschenen. Natuurlijk wel knap dat het landenrecord van NL werd verbeterd..... maar eignelijk verwachtte we ook een Canada 2 (JR Belanger en Brock Miron hihi) en Nederland 2 (met Mark Tuitert) hierna pakten we onze spullen in en verdwenen richting de auto om de terugreis te starten. De uitslag teampersuit vrouwen zouden we wel over de sms horen.....

Terug in de auto ging het even fout (oeps, deuk in het nummerbord), maar daarna ging alles redelijk goed. We (nou ja, ik moest playbacken want had geen stem meer, zucht) hebben vrolijk allemaal nummers meegezongen en wilde plannen voor de rest van het seizoen, volgend seizoen en een gehele cd collectie gemaakt... voor elke schaatser/schaatster is er wel een toepasselijk nummer .... een overzichtje verschijnt vast nog wel een keer online. Bijvoorbeeld na een lange nacht, of belabberd vroege ochtend schaatsenkijken.... en msn overleg....

Anyway, on half twaalf werd ik door Eef bij mijn zus afgezet (te moe om verder te reizen) en ben ik in bed geploft. Maandag verder richting Amsterdam gegaan, met wat tegenwerking van de NS door gladde sporen en extreem lange wachttijden voor de kaartjesmachine (waardoor het wel weer fijn was dat er gladde sporen waren, want 15 minuiten om een kaartje te krijgen was neit echt genoeg......)

Anyway, genoeg schaatsen voor vandaag.... wellicht ooit nog meer over de mogelijke fraude bij het schaatsen in Berlijn.....

Heb je even voor mij?

Even Wetten voor de start bij de World Cup Heerenveen

Worldcup Berlijn - Zaterdag in het cafe

Helaas kan ik natuurlijk niet te veel in detail treden over wat bepaalde schaatsers en coaches allemaal hebben verteld, ze zitten daar natuurlijk voor hun plezier en dat soort dingen behoren onder hen te blijven, maar een klein stukje kan wellicht geen kwaad ....

Als allereerste kwam coach Mueller om de hoek zetten. Wij hadden ondertussen nog geen idee hoe laat het geheel op zondag zou beginnen dus we hielden al lurpend aan ons cocktailtje de binnenkomende mensen in de gaten. Niet veel later kwamen Tucker en een Japanner binnen en Anna ging op een gegeven moment maar aan Tucker vragen hoe laat het geheel morgen zou beginnen. Omdat hij het niet wist ging hij even verder vragen en kwam met het antwoord...elf uur... omdat het nogal afweek van de wat een official diezelfde middag had gezegd geloofden we het nog niet helemaal en zochten we naar een mogelijkheid van bevestiging.

Op een gegeven moment ging Mer naar de wc en bleef ze lang weg...we zagen haar bij Mueller staan en niet veel later kwam zij met de bevestiging... het begon inderdaad om elf uur... Uiteindelijk bleek Mueller aanspreken niet het beste idee, want niet veel later zat ie ongeveer op schoot om gezellig te kletsen, mijn bril af te pakken en te vertellen dat ie morgenochtend Even Wetten wel langs zou sturen ... heel fijn...vooral met de aanvulling dat die vent enorm spettert als ie dronken praat ... Maar ik ga veels te snel, want ondertussen waren ook de Finnen binnengekomen en Homofin deed ontzettend zijn best om Janne Hanninen aan het tafeltje naast ons te krijgen.... ik geloof dat ie daar een ruim een uur mee bezig geweest. Ook een groot deel van de noorse delegatie begon zich vol te gieten en aan het tafeltje naast ons vielen Chad en Mark Tuitert neer (volgens mij heeft z'n vriendin hem netjes onder controle, alleen kijken niet aanzitten was het motto, met grote nadruk op kijken....) en even later ook Kato (ja, dat was de japanner) en Tucker. Ook Svenny (later svenny from the block) kwam om de hoek zetten en poseerde zichzelf aan de bar met een vriend om wat bier te drinken...ook die is besmet met een schaatsers meest favo bezigheid...staren

Toen er aan ons tafeltje een fysio aanschoof die veel te serieus bezig was over de bekkenproblemen van Even Wetten en een ander problematisch lichaamsdeel van Mikael Flygind Larsen zijn Anna en ik een tafeltje opgeschoven naar Chad, Tucker en Kato (Georg.....) (Tuitert was ondertussen toch maar naar zijn bed verkast, alle indrukken (blonde noorse vrouw dansend op de tafel) verwerken :-) ) en hebben gezellig gekletst. Meteen dan ook het deel waar ik dan maar niet al te diep op inga (dingen als redlight district, films, geliefde en minder geliefde schaatsers, huizen aan golfbaan, underage drinking etc etc) maar waarvan ik wel kan zeggen dat kato/Georg misschien nog niet heel veel engels spreekt, maar dat ie wel humor heeft.... en dat Tucker nooit iets vergeet..... zelfs niet als het een aantal jaren geleden is... hahahaha... nou ja, tegen sluitingstijd zijn we naar huis gegaan en niet meer doorgegaan naar de afterparty op een van de slaapkamers... niet alleen de schaatsers hebben rust nodig, wij als fanatiek supporter ook....

Morgen meer over zondag...

Kato en Smeekens wensen elkaar succes - WC Berlijn

World cup schaatsen Berlijn - Zaterdag

Zo, na een nachtje slapen op een prima matras (op een beetje vaag groot kussen, maar dat heb ik aan de kant gelegd voor een propje handdoek) en een bijzonder fijn en uitgebreid ontbijt ziet de wereld er weer zonnig en vrolijk uit. Het is nog wat vroeg voor in het weekend, maar dat deert niet,want we mogen weer naar schaatsen en schaatsers kijken.... Joepie, ben weer zo blij als een kind en zestienjarige acties schieten door het hoofd....Joepie opnieuw. Het hotel is op loopafstand van de schaatsbaan en na tien minuten lopen zijn we er. We hebben alle tijd om onze spandoeken op te hangen en rustig naar de B groep te staren en af en toe wat te klappen. Aan het het einde van de B-groep en tijdens het warmrijden van de A-groep rijders kwam Brock Miron even bij ons zitten om bij te kletsen. Precies op tijd, want we waren net aan het overleggen waar en wanneer we zijn spandoek ritueel zouden verbranden omdat er niet eens een glimlach vanaf kon.....

Niet dat we er op dat moment heel hard over konden denken, want we hadden voornamelijk een rode kleur doordat alle schaatsers onze spandoeken aan het checken waren en er eentje een doordenker is (Mike op de Ierse vlag maakt mike ireland, maar niet iedereen leek dat te begrijpen) en de ander wellicht wat kinderachtig maar erk leuk (Heb je EVEN voor mij - Even Wetten red.) en de laatste Brock you rock was (op zich niet iets om je nek om te verdraaien, maar toch)... Dus de afleiding van Brock bij ons was op zich welkom (niet dat ie anders neit welkom is) Na alle verhalen over kwaaltjes en schaatsproblemen en wat verhalen over het Canadese kamp ging ie terug naar het hotel voor een massage (aaaaaahhhh, dat wilden wij ook wel.... onze arme schouders en ruggen) en richten wij onze blik op de A-groep.

Vrijdag onderweg een aantal sms'jes gekregen met toptijden en uitslagen, dus de verwachtingen waren groot... en we werden ook niet teleurgesteld, er waren veel leuke en snelle races en we hebben ons fijn uit kunnen leven met kletsen, lachen en roepen. Helaas waren onze favouieten niet de besten en won een van onze antihelden een belangrijke race... (ik heb nog nooit vier meiden op een rijtje heel hard ja,ja,ja,ja,ja horen roepen een eerste 800 meter van een race en vervolgens nee, nee, nee, nee, nee, Godver, shit etc etc tijdens de laatste 200 m van een race) Enig nadeel was de luidsprekeer in het stadion... Een niet te stoppen spraakwaterval met veel muziek die steeds harder ging als er een Duitser/ Duitse op het ijs kwam...ook als die persoon een twaalfde tijd reed werd er gedaan of er goud op de Olympische Spelen werd gewonnen... bijzonder irritant en slecht voor mijn stem, want ik moest daar weer bovenuit schreeuwen om aan te moedigen of om met de anderen te kletsen .....

Na het schaatsen hebben we nog even een aanvulling op een spandoek gemaakt en zijn we daarna met z'n allen plus een Berlijnse vriendin van Eef gaan eten. Een tentje vinden was redelijk lastig, dus zijn we maar neergevallen bij een of ander vaag barretje slash eetgelegenheid. Er was niet veel keuze en de kok moest even gebeld worden (bijzonder vaag) maar iets is beter dan niets. Vervolgens zijn we de sportbar ingerold om nog een drankje voor het slapen te doen.

World Cup Schaatsen Berlijn - Vrijdag

Na een half dagje werken was het vrijdagmiddag zo ver. Ik pakte de trein naar Sloterdijk om daar bij Merdeka in de auto te stappen.... niet lang nadat ik arriveerde arriveerde Merdeka en Annemarie ook en konden we richting het oosten des lands om Evelien op te pikken. Na een korte stop in Apeldoorn gingen we bij Enschede de grens over. Wij hadden de hoop met een vartje van 140 door Duitsland in een uurtje of even naar Berlijn te scheuren.... Die hoop werd redelijk snel grond ingeboord door slecht wegdek en wegwerkzaamheden... niet heel veel later verdween de hoop geheel door files....

Op een gegeven moment werd het zelfs zo erg dat toen we even door een dorpje moesten (snelweg hield even op.... heel vaag) en we daar ongeveer 45 minuten over gedaan hebben..... Na nog veel meer files en wegwerzaamheden en een tour door half Berlijn kwamen we om half tien in Berlijn Oost aan, in hotel Alte Feuerwache. Ik had aan de hand van de foto's heel wat verwacht, maar dat viel toch wel een beetje tegen. Onze kamer was voornamelijk hal met een bed aan het einde van de hal en dan een uitstulpinkje voor bed twee en wat kastruimte en een deur in de hal naar de badkamer (met wc zonder bril) ...... dus dit alles viel een klein beetje tegen. Na een korte inspectie van de kamer van Mer en Eef snel in bed gedoken om bij te komen van de reis .....

Achterwerken

Zo, aangezien ik helemaal in de shaatsmood ben, en afgelopen weekend weer eens wat mannen en achterkanten van mannen heb lopen analyseren even een klein vraagje.....
Hoe komt het toch dat de Noren zo ontzettend breed zijn van achter...zo'n enorm achterwerk hebben en van die bovenbenen die met het jaar groter lijken te worden... (naast Lobkov heeft niemand van die enorme bovenbenen...om over de achterwerken maar niet te praten....) Zit het bij hen in de genen?

Anyway....let er dit weekend ff op... :-)

We are going to Berlin!!!

Het is nu wel zo'n beetje officieel...we gaan naar Berlijn om nog een weekendje van de schaatsers en schaatsers te genieten.

Omdat we nu allemaal werkenden zijn (zucht) kunnen we niet op donderdag vertrekken, maar op vrijdagmiddag. Natuurlijk zijn we nog niet lang aan het werk en skippen we dus een halve dag op het werk om dan nog rond etenstijd in Berlijn te zijn.....

We missen dan wedstrijddag een, maar gaan er op dag twee en drie flink tegen aan....we beginnen bij de B-groep en gaan vervolgens over naar de A groep. In de avond zullen we ons vermaken met een drankje....waarna we het bed in duiken...aaaaahhhhh heb er zxin in....weer lekker een weekendje als zestienjarige gedragen..hmmmmmmm

over een ruime week dus meer schaatsnieuws, maar dan vanuit Berlijn....

Ice strikers en andere ijzige dingen....

Zaterdag was het dan zo ver.... Vrijdag was het voorbereidende werk al gedaan. Pompoenen opgezocht, spandoeken ingepakt en wat kleding en eten in de tas gegooid en na het werk in de trein op weg naar Apeldoorn gestapt.... In Amersfoort stapte ik bij Anna in de trein en gingen we verder.

Zaterdagochtend belachelijk vroeg opgestaan, nog even rustig gedouched, brood gesmeerd en al het eten en drinken ingepakt. Daarna door de regen gerend en in de autogestapt en richting Thialf Heerenveen gereden (nou ja, zuslief reed en Anna en ik zaten erbij en kijken er naar....). Eenmaal in Heerenveen aangekomen regende het nog steeds (surprise surprise) en moesten we flink doorlopen om niet doorweekt te raken. Meteen na binnenkomst konden we doorlopen naar het hart van Thialf. De ijsbaan . Fijn detail, we konden via de hoofdingang, dus geen kougekleum buiten, maar meteen lekker binnen.

Nou ja, geen gekoukleum, ik had het meteen redelijk koud. Zo'n dag aan de ijsbaan is toch altijd weer even slikken, vooral als je er van half negen tot kwart over zeven bent. De dag ging zonder al te veel bijzonderheden voorbij. Veel onbekenden in de B-groep (Tyler Goff, Igor Nevediev) en natuurlijk ook heel wat bekenden .... die we daar niet direct verwachtte.... Maar het werd eigenlijk pas leuk tijdens het losrijden (altijd fijn, strakke mannen in te strakke pakjes....check check dubbelcheck) Het blijft altijd fijn om te kijken naar Gerard van Velde, Mart Tuitert, Jan Bos etc etc. Even Wetten was ff slikken, die wordt met het jaar breder....vooral in de benen en billen. Ben benieuwd welke broekmaat die ondertussen heeft.. .hebben Noren een speciaal gen wat maakt dat ze enorm opzwellen?

Anyway, vervolgens werd het pas leuk tijdens de 5 kilometer...Eerst met Schneider (eeeh ja, een duitser) die het verrassend goed deed..... jammergenoeg met en redelijk goed rijdende bob...(Bob jij of Bob ik...nou in dit geval bob ik niet!!!) en een geweldige Sven Kramer. Het was wel raar om te zien dat ie 29.6 reed en Gerard Kemkers stond te gebaren dat ie harder moest en dat het net leek of ie rondjes 31.8 aan het rijden was in plaats van deze supersnelle rondjes ... heel vaag, maar heel enerverend...heb Thialf nog nooit zo uit z'n dak zien gaan, alle mensen die op de zitplekken zaten stonden op en de rest stond te springen van gekheid...wat een adrealine....wat ontzettend stoer.....wat lekker...wat heb ik die gekheid en dat schreeuwen en zo...heerlijk!!!

Na het einde vande schaatsdag verplaatste we ons, na een hereniging met Merdeka, naar pizzaria Paolo.... reuze gezellig en met z'n zessen kom je op lumineuze ideeen....zoals het inzetten van een vrouwelijke striker...zou dat niet een enorme grap zijn!! Mochten jullie er ooit meer over horen, wij waren degene met het idee!

Na het eten jammergenoeg geen drankje in de stad...had er stiekem beetje op gehoopt, want eindelijk was ik een keer niet zwak, ziek en misselijk... maar toen ik eenmaal in Groningen in bed lag (Anna en ik bleven bij Jolanda slapen)... vond ik dat ook wel weer erg prettig..... en zowas een lange dag weer ten einde.....op naar zondag!

foto: http://www.wcheerenveen.org/live-2007/wc/langebaan/index_nl.asp