Starbucks en het strand! (zaterdag 14 april)

Als we vandaag wakker worden is het geen geweldig weer, maar ook weer niet superslecht. Na het gebruikelijke opstaanritueel gaan wij naar mijn grote favoriet Starbucks, zodat ik mijn kopje koffie weer eens kan innemen en kan ontbijten met een heerlijk, grote muffin. Hmmmmm, wat een zaligheid.

Voordat we daar aankomen, maken we in de hal van het apprtement een aantal foto's om deze voor altjd te vereeuwigen. Dit is ten slotte het mooiste deel van ons appartement. Dan op naar Starbucks om een heerlijk Caffe Latte te bestellen.

Als we van boven in de zaak naar beneden kijken zien we heel veel Nederlandsers. En we zien ze niet alleen we horen ze ook. Das toch altijd minder als je je lekker anoniem in het buitenland waant, en je komt overal bergen Nederlanders tegen. Aan de andere kant moet het nog irritanter voor de Spanjaarden zijn. Kan het in Amsterdam al overspoelt raken van toeristen, dan is dat in Barcelona tien keer zo erg! Ook zijn we nog even ooggetuigen van een vrouw die tussen twee containers, in het zicht van starbucks en alle voorbijrazende auto's aan de andere kant, haar blaas leegt. Gelukkig heeft ze geen schijt aan Starbucks!

Na hier een tijdje te hebben rondgehangen gaan we verder met het inplannen van een route. Ik schiet nog even de El corte Ingles in om die peperdure paraplu te halen en dan zetten we de pas erin om naar het haven- en strandgebied te wandelen.

Allereerst weer naar Port Vell en omgeving om een kijkje bij de transbordador Aeri te kijken. Hoe graag ik daar ook in zou willen, ik krijg al een rolberoerte bij het idee daar ooit naar boven te moeten en er daadwerkelijk ook in te zitten. Ik dank dan ook iemand op mijn knietjes dat het te hard waait en dat het kabeltje buiten werking is. Hoogtevrees blijft mijn grootste issue met dit soort dingen. Vervolgens lopen we verder naar het strand van Barceloneta om daar naar de grijze zee en lucht te turen en naar de sculptures die hier af en toe staan opgesteld.

Al lopend en zoekend komen we zo bij Platja en Passeig Maritim uit waar we uiteindelijk bij Agua (Passeig Maritim 30) neervallen. Het menu ziet er geweldig uit en uiteindelijk ga ik voor een canape Iberic ham als voorgerecht, pasta met gamba's, chillipepers en geroosterde knoflook als hoofdgerecht (ga naar hun site voor de foto van dit gerecht) en verse ananas met mangosoep na en dit alles met een heerlijk roseetje.

In eerste instantie leek men niet zo happig op ons, maar uiteindelijk begon met zowaar aardig te doen. De porties waren erg klein, maar het eten was echt heerlijk. Ik had wel tien van die canape's kunnen eten en ook het hoofdgerecht en het toetje had ik wel twee keer op kunnen eten. De totale prijs voor iets wat zo lekker en zo goed was, viel reuze mee. Ongeveer 27,50 half de man.

Na deze vurrukkuluke maaltijd liepen we weer verder op de boulevard cq strand om over Port Olympic uit te kijken,de vis op de foto te zetten, en weer verder richting huis te lopen. Direct na het strand kwamen we een goed stel billen en benen tegen en hierna verdwenen we in het wat modderige parc de la Ciutadella.

Na even te hebben uitgebuikt in het appartment vertrokken we weer richting de haven, deze keer voor wat foto's van het Colombus beeld (Anna) en ik van een of ander kleurige creatie iets daarvoor. Hierna sprongen we weer in de metro voor een bezoek aan de magische fontein. Het was nu immers droog en wellicht dat we dan betere foto's zouden kunnen schieten.

Hier aangekomen bleek het veel lichter te zijn dan de dag ervoor (duh, het regende niet meer) en hebben we rondom de gebouwen en een klein beetje Olympisch stadion gelopen. Uiteindelijk werd het wat donkerder en heb ik de fontein er nog een paar keer opgezet.

Na de zoveelste foto van dit magische gebeuren sloot ik de fotoreportage af met een foto van de lichtshow rondom het hoofdgebouw en konden we weer terug om een uittentje te zoeken. Op de heenweg waren we Le Gallery tegengekomen en dat zag er wel leuk uit, maar het eten viel zeer tegen.... beetje een tegenvaller.

Uiteindelijk liepen we rond twaalven weer naar huis en konden de voetjes weer rusten en de oogjes toe.

voor meer informatie over Agua: http://www.aguadeltragaluz.com/

De dag van Camp Nou en de magische fontein(vrijdag 13 april)

Na weer een nacht heerlijk te hebben geslapen worden we wakker in een druilerig Barcelona. Omdat het regent besluiten we Camp Nou met een bezoekje te vereren. Kunnen we toch nog iets binnen doen.
We sprinten snel onze metrostop in (fijn als die op drie meter lopen zit) en gaan van de gele lijn, naar de paarse lijn, naar de blauwe lijn om in de buurt van Camp Nou er weer uit te springen. Al wandelend en zoekend naar een paraplu zien we een beetje saaie buurt en eten we een half, veels te ranzig croissantje. Bij het stadion aangekomen lopen we eerst een rondje (nou ja, 20 minuten) er om heen om zo bij de hoofdingang aan te komen.

Hier staan al wat Japanners, die helemaal gek worden als Edmilson met de auto binnenrijdt (al kan het ook zo Deco of Lujan geweest zijn, want ik herken ze toch niet zo door het raampje van de auto) en even een krabbel op een shirt van een van de Japanse meiden zet, vervolgens komt Saviola in zijn sportwagen binnengereden (ook hier weer storm van Japanse meiden en jongens .... al rennend en roepend SaviolaSaviolaSaviolaSaviola... zitten ze ongeveer via het autoraampje bij hem binnen in de auto) en vervolgens nog Giuly. En hoe leuk het ook is om dit tafereel van een afstandje te bekijken, we besluiten toch maar om de toer in het stadion te gaan doen en de regen en beetje te vermijden.

We kopen een kaartje en volgen de bordjes naar de kleedkamer (jammer dat er een vrouwtje bij de massagebankjes staat, want daar had nou nog wel een leuke foto in gezeten), het veld, het gedeelte van de persconferentie, de eerste ring, de tweede ring en het verslaggevershok naar boven. Hier genieten we even van het uitzicht op het veld.

Er loopt hier wel een speler met een begeleider rond te huppelen, maar die is werkelijk te klein om te herkennen. Als er een gehele schoolklas om ons heen komt staan besluiten we weer naar beneden te lopen en even een glimp van de training op te vangen.

Voordat we daar aankomen lopen we eerst door het museumdeel en schieten we hier ook nog wat foto's. We staan hier tenslotte droog! Op een gegeven moment wordt het wel heel erg druk en gaan we verder richtings trainingsveld.

Als we hier worden weggestuurd omdat het afgesloten deel van de training gaat beginnen vangen we nog wel een glimp op van een Frank Rijkaard die instructies loopt te geven en een doelman die fanatiek ballen op het doel schiet terwijl er een andere speler in staat.

Weer in de buurt van het metrostation glippen we nog even de Zara in, maar met weinig zin om iets te passen staan we ook zo weer buiten en gaan de ondergrondse weer in.

Weer downtown gaan we op zoek naar Merci Vins (Calle Amargos 1) om Catalaans te eten in een tentje met "green beams, buttercups en fresh flowers en een cozy uitstraling" . De groene balken zijn er, het cozy gebeuren komt voornamelijk op de bovenverdieping met een laag plafond en geen ramen tot uitdrukking en beneden doordat het stampvol zit en er mensen wachten op een plekje, de buttercups hebben we wel even gezien, maar die heb je hier op veel plekken en de bloemen zijn er niet. Wel een Catalaans menu wat ons in het Spaans wordt uitgelegd (oeps, ik had dat voor vertrek toch even meoten ophalen), en het meest eenvoudige eten tot nu toe. We krijgen eerst een eenvoudige salade, gevolgd door kalfsvlees met een of ander niet te definieren sausje en moeten vervolgens kiezen tussen plain yoghurt, fruit of iets wat ik al weer vergeten ben. We kiezen voor fruit en er komt vervolgens een hele waslijst voorbij (oh, we moeten kiezen) en even later verschijnt er een bordje met een banaan.

Maar eerlijk is eerlijk, ik vond het wel een grappig tentje, met aardig wat spanjaarden en ik zat vol voor 10 euro en had aardig wat groente en fruit binnen.

Na de lunch (het is ondertussen al over drieen) lopen we richting het Parc de la Ciutadella en schieten hier aardig wat foto's in een regenachtige scene van een park wat op een zomerse dag heerlijk moet zijn om rond te wandelen en met vrienden te meeten.

Na een korte pitstop bij het appartement gaan we door naar Font Magica de Montjuic. Helaas is het weer enorm gaan regenen, maar dit heeft als voordeel dat het snel donker wordt. Nadeel is dat je niet lekker gaat rondslenteren, maar wellicht dat we dat morgenavond nog kunnen doen. We dachten dat de show 30 minuten zou duren, met als klap op de vuurpijl het nummer Barcelona, maar het muziekspectakel duurt maar 10 minuten en gaan Barcelona!.

Gelukkig kleurt de fontein wel en is het uitzicht geweldig en het gebouw bovenaan prachtig!

Hierna willen we nog op zoek gaan naar een tentje om wat te eten, maar regent het zo hard dat we een supermarkt inwandelen, stokbrood, anchovis, worst, kaas en wijn halen en weer snel naar het appartment gaan om dit alles op te eten en te gaan bedenken wat we morgen gaan doen.

Dolso, Camper en jurkjes (donderdag 12 april)

Al lopend over de Calle Valencia komen we uiteindelijk bij nummer 227 aan. Het tentje met het leuke behang, Dolso! Time out zegt hierover: Heaven on earth for the sweet of tooth, Dolso is a "pudding cafe", where even the retro baroque wallpaper is chocolate-coloured.

Chocolade hebben we dan wel niet geproefd, wel hebben we genoten van een heerlijke bak koffie (ik) en thee (Anna) en twee heerlijke taartjes! De verlegen, alleen Spaanssprekende "ober" maakte het geheel Spaans en aangezien het buiten echt slecht weer aan het worden was, was dit een goed moment om twee uurtjes uit te puffen en te bedenken wat we in de middag en avond zouden gaan doen.

Na een korte fotoshoot gaan we de regen weer in voor een rondje shoppen. Allereerst nemen we in Camper, een schoenzaak, met heerlijke en toch redelijke modieuze wandelschoenen. Op zich zag ik wel wat leuke schoenen, maar het budget wat ik op het moment heb is net niet toereikend. Bij een volgende stop in Barcelona moet ik maar wat extra schoenengeld meenemen.

Na Camper volgen nog de Mango, Zara, de H&M, Sisley en nog wat shops, maar de mode van komend seizoen is niet helemaal mijn ding geloof ik. Een beetje teleurgesteld gaan we op weg naar El Corte Ingles. Op zich hier wel leukere dingen, maar wat aan de prijs. Een envoudige zwarte paraplu kost al 11,50. Ik besluit nog even een dagje te wachte met deze aan te schaffen, wie weet wordt de regen nog minder....

Aangezien de dag nog niet ten einde is zoeken we ook nog even naar het overdekte marktje op de Rambla, La Boqueria. na het zien van al dit lekkers besluiten we binnenkort hier nogmaals een stop te maken om wat fruit op te halen voordat we aan de wandel gaan. En ik misschien wel om wat worst of zo te halen, want bij het zien van al dit lekkers begin ik spontaan te watertanden!

Op zoek naar een cafeetje om te zitten, dwalen we zo ver af dat we bij de Arc de Triomf uitkomen. We kijken even rond maar besluiten de rest van de omgeving binnenkort te bekijken. We halen snel even een zak chips, veel water en vallen neer op de bedden om de voeten even rust te gunnen.

Voor het avondeten besluiten we eerst bij het zeer kleine (6 tafels) El Bitxo te kijken (Calle Verdaguer i Callis 9), maar deze is nog geheel leeg en we besluiten nog een stukje verder te wandelen. Uiteindelijk komen we weer bij Placa RFeial uit en we besluiten daar, hongerig als we zijn, neer te vallen voor een Paella. De Paella is helemaal goed, maar de obers zijn in een slecht humeur en het geheel is veels te toerisitsch naar mijn zin!

Hierna drinken we nog een afzakker bij Milk (Calle Gignas 21), besluiten hier binnenkort nog een cocktail tijdens happy hour te drinken en gaan weer op weg naar huis. Hier komen we nog een mistereuze ruiter tegen. Eenmaal thuis leggen we nog een tarotkaartje (zat bij de cosmopolitan) en gaan daarna moe maar voldaan slapen.

Voor meer informatie over dolso: http://www.dolso.es/

Voor meer informatie over Milk: www.milkbarcelona.com

Sagrada Familia en Hospital (donderdagochtend 12 april)

Na een heerlijke nachtrust sta ik uitgerust op, ga rustig douchen, rommel in mijn koffer naar een warme outfit en kleed mij aan. Hierna nog wat make up op en wat aan het haar doen en dan naar de overkant van de straat voor een broodje van de bakker en een korte wandeling naar de hoofdingang van metrostop Urquinaona (ik kan het nog steeds niet uitspreken, dus gelukkig is dit een geschreven verhaal) om een Te Diez te halen. Op dit moemnt weten we nog niets over zones, en krijgen we gewoon een kaartje voor een zone. We wandelen de metro in (al duurt het bij Anna twee keer omdat die in eerste instantie het verkeerde poortje kiest en zo een strip verliest) en springen op de metro richting metrostop Hospital de Sant Pau.

Als we hier weer boven de grond komen, is het zwaar bewolkt en valt er af en toe een druppel uit de lucht. Brrrr. Ik geloof zo dat er in de zomer een prachtig uitzicht naar de Sagrada Familia is, maar bij dit weer stelt het erg weinig voor.

Na een korte fotostop wandelen we het Hospital de la Santa Creu i Sant Pau binnen waar mannen en vrouwen in witte pakken rondwandelen. Ondanks dat het zwaar bewolkt is, is het duidelijk dat dit met mooi weer een prachtige plek in de stad moet zijn.

Het moet heerlijk om hier na een operatie of iets dergelijks bij te komen. De achtien panden staan verspreid over het terrein en vormen een vreemd geheel van prachtige gebouwen. Overigens schijnen de meeste ziekenhuisactiviteiten ondertussen al wel verplaatst te zijn.

Na een laatste blik naar het plafond gaan we weer naar buiten en lopen richting de Sagrda Familia en vallen er helaas nog meer regendruppels uit de lucht. Als we de straat uitgelopen zijn en bij de Sagrada Familia zijn aangekomen is het daar druk en worden er al volksstammen uit de bussen geladen. Ook binnen de Sagrada lijkt het al druk te zijn en na een wandelingetje rond het gebouw besluiten we niet naar binnen te gaan. Acht euro en dan langzaam lopend in de drommen te lopen lijkt mij niet echt wat en we besluiten het niet te doen. Mochten we er spijt van krijgen kunnen we altijd weer terug.

Grappig is trouwens dat ik hier 14 jaar geleden ook al was en toen stonden er ook overal al kranen en die lijke n er niet minder op geworden en het werk lijkt ook nog niet heel veel verder te zijn gevorderd, terwijl het geheel toch af zou moeten zijn in het jaar 2020. Dat wordt denk ik nog een flinke eindsprint.

Al starend naar boven zijn er trouwens wel grappige, leuke en mooie details te zijn. Zou dit nou allemaal ook op de het oorspronkelijke ontwerp hebben gestaan? Wat een geprietpreut moeten die tekeningen dan wel niet zijn!

Aangezien het nu echt gaat regenen, gaan we snel verder. Nu weer richting Passeig de Gracia, om de lunchroom Dolso te vinden.

On the way to Barcelona (woensdag 11 april)

Na een heerlijk nachtje slapen, een verkwikkende douche, een lekker ontbijtje en een verstorend telefoontje van het werk (er was wat weg, maar dat idee had ik de dag ervoor ook een beetje, want ik kon niet alle info vinden om iets af te ronden, al leek nu alles kwijt tezijn, wat dan wel weer vaag was, want voor zover ik wist lag alles gewoonin de map toen ik weg ging) en een korte check van de koffer kon ik op weg naar Schiphol.

Om half elf kwam ik op Schiphol aan en daar stond Anna al te wachten. Na snel even de koffers te hebben afgeleverd nog even over Schiphol gewandeld en wat gegeten en het vliegtuig in gewandeld. Deze zat al redelijk vol, maar de een-na-achterste rij was leeg, en stoel nummer drie bleef leeg. Bijzonder fijn!

Uitzicht vanaf de haven naar de stad

Twee uur later wandeleden we het vliegtuig weer uit en konden we de bagage ophalen, naar de trein wandelen en een treinkaartje halen en vervolgenszijn we tussen de stapels mensen gaan staan. Pfffff..... Gelukkig kwam niet heel veel later een trein en gooiden we ons daar in, samen met een vliegtuig met Nederlanders. In de trein leek het ons ook nog handig om even te kijken waar we precies uit moesten stappen en volgens het boekje was dit Placa de Catalunya, maar volgens het kaartje was hier helemaal geen stop. Er vervolgens dus maar bij Passeig de Gracia itgesprongen en volgens de instructies op het kaartje van Anna naar het appartement gewandeld.

Haven

Bij de ingang van het complex gingen er meteen een aantal bellen rinkelen, dit zag er heel anders uit dan op de site... raar. Niet heel veel later leek het mij dat we een verkeerd kaartje hadden gekregen en dat we bij hun andere complex stonden. Dus toch maar even naar de eigenaren bellen en ja hoor we stonden fout...verkeerde kaartje... maar we werden zo opgehaald. De vijf minuten werden het bekende kwartiertje tot half uurtje, maar daarna konden we in een streep naar ons appartement wandelen, welke er een heel stuk beter uitzag!

Haven

Een ruim uur later dan gehoopt liepen we in een water zonnetje naar de haven om daar eens rond te kijken en vervolgens al slingerend naar Placa Reial om daar zeer toeristisch een tapasje te prikken (Cerveceria Canarias) en een wijtje te drinken. Heerlijk pleintje, heerlijk wijntje en prima tentje voor een eerste avondje!

Cervecia Canarias

Hierna weer terug naar het appartement en lekker slapen!

Koffers gepakt!

Zo, om tien uur begonnen met mijn koffer vol te laden en ik geloof dat deze wel ardig gepakt is. En dan wel zo aardig dat ie behoorlijk vol zit. Maar als het goed is, is er nog wat ruimte over voor wat nieuwe aankopen. Ook is er wat extra geld overgeboekt, zodat ik het de komende dagen niet te karig aan moet doen. Ik bedoel, een avondje met alleen een flesje wijn en wat hapjes thuis is wellicht nog nodig, maar verder .....

Ben benieuwd wat we allemaal gaan uitspoken. We hebben de wilste plannen. Per dag een andere stadswijk, fietsen, in de kabelbaan (aaaaaaaaaahhhhh, ik heb hoogtevrees) en wellicht de fameuze LaSagradadeFamilia of hoe die ook heet beklimmen. Zodra ik weer veilig in het Nederlandse terug ben zal ik de verhalen posten. Tot dan wens ik jullie allemaal heel fijn weer toe (en mezelf ook, want het weer hier in nederland schijnt een heel stuk zonniger te worden).

PS: die paklijst namen jullie toch niet helemaal serieus?

Meenemen op vakantie!

De weersvoorspellingen zijn medogeloos. Woensdag wordt het hier in Nederland twintig graden, maar in Barcelona is het dan bewolkt, 16 graden en af en toe regen. Niet goed dus en zo blijft het volgens de voorspelling tot en met zondag. Dus toch maar even niet die bikini inpakken en maar wel de warme truien en dat soort dingen. Want als ik ergens een hekel aan heb is het wel aan het koud hebben!

PS: volgens mij heb ik mijn paklijst voor argentinie ook al, want meer dan dit heb ik daar zeker ook niet nodig!

PS2: ook een beetje zon gaat mee in de koffer, we moeten toch wel een beetje zon ontvangen ...

Met Pasen behang afkrabben

Zaterdag en op eerste paasdag in het nieuwe huis van San het behang lopen afkrabben. Donderdag had ze de sleutels gekregen en vrijdag was ze begonnen met het weghalen van alle vloerbedekking (twee verdiepingen) en het laminaat. Dit was allemaal in en dag gebeurt, samen met het behang op de begane grond.

Dit alles leek dus veelbeleovend voor dag twee en drie. Helaas ging het behang in de drie kamers op de eerste verdieping niet zo heel lekker. Allereerst kwamen er op de twee eerste kamers na een laag verf en behang een ook nog eens een laag behang twee tevoorschijn (licht blauw in kamer een en lavendelpaars in kamer twee). En die waren rechtstreeks op de bouwmuur geplakt. En daarmee dus bijna niet te verwijderen. Pffffff.... Op vrijdag dus alle eerste lagen verwijderd en een deel van laag twee in kamer een en in kamer drie de enige laag behang.

Aan het einde van de dag kon ik mijn linkerarm niet meer bewegen. Die deed onwijs pijn en was helemaal warm. Oeps, beetje overbelast .... Gelukkig stond er al een wijntje en een maaltijd in Emst voor ons klaar en konden we zo aanschuiven. Hierna bleef ik in Emst op thuis te pitten en ging San terug richting Apeldoorn.

Op eerste paasdag moesten we al weer om negen uur klaar staan om snel wat ontbijt naar achter te gooien( nou ja het bleef paasontbijt, dus we namen er wel een ruim half uur voor en daarna gingen we met z'n drietjes op stap (Sofie ging ook mee) om weer een dagje behang af te krabben. In de ochtend kwam Astrid, een vriendin van San, ook nog even helpen voordat ze naar een aasbrunch bij haar schoonouders moest. Aan het einde van de dag was de toekomstige slaapkamer van San zo goed als voorstrijkklaar, waren in de kleine kamer de gaatjes gevuld en zat de voorstrijk er op en waren een aantal plafond met amoniak gecleaned. Kamer twee was allereerst zo goed als wit en van ongeveer anderhalve muur was al het behang verwijderd (wat je allemaal wel niet kunt bereiken als je je even boos maakt).

Helaas was kamer twee dus nog niet helemaal klaar en dat was wel een beetje het doel van de dag geweest, maar ja, je kunt neit alles hebben. Als we weer tot half acht hadden doorgewerkt was dat zeker wel gelukt. Na het klussen heerlijk thuis gegeten, met als klapstuk heerlijke garnalen en garnalenpasteitje. Het kaasplankje konden we helaas niet meer kwijt, maar hierdoor zat ik weer bij tijds in een drukke trein richitng AMsterdam en was ik om half elf thuis, waar ik nog even op de bank heb zit bijpuffen voordat ik doorrolde naar mijn allereigenste bedje om te gaan slapen ...zzzzzzzzz

Vakantiestress.... en Barcelona

Op vakantie gaan is heerlijk, maar de "stress" slaat bij mij altijd toe als ik moet gaan pakken. Wat moet ik meenemen zodat ik niet te veel meesleep, maar ook niet loop te verkleumen of 30 foto's lang hetzelfde aan heb ..... En dan ook nog eens schoenen erbij meenemen en allemaal setjes maken .... Pfffffffff .... morgen maar beginnen met een wasje draaien. En dan kijken wat er allemaal in de kast hangt dat niet alleen de kleur zwart heeft ..... Vakantie is heerlijk, maar tactisch pakken is stress (en dan nog niet eens het feit dat mijn koffer vier verdiepingen hiernaast staat).

Snel meer over pakperikelen en Barcelona.

Oh en hierboven een voorproefjes van ons verblijf zoals het op de site staat ....

Grey's Diagnoses

All surfend over Hyves kwam ik het volgende testje tegen: Wie van de hoofdrolspelers van de serie Grey's Anatomy ben jij? Tot mijn grote verbazing ben ik Callie... niet dat ik mijzelf direct als een van de anderen had gezien, maar toch. Ach, ze is wel sexy en sterk dus in dat opzicht zit ik wel goed :-)

Ben jij ook benieuwd wie je bent? Doe de de test hier.

Alweer een nieuw trainingsrooster

Het "Liselotte gaat gespierd"krijgt weer een nieuw hoofdstuk. Vandaag heb ik mijn trainingsrooster iets laten aanpassen. Veel oefeningen blijven hetzelfde, maar worden iet zwaarder en er zijnwat oefeningen aan toegevoegd. Hoop nu wel eindelijk eens een keer resultaten te gaan zien, want dat vind ik tot nu toe allemaal nog wat tegenvallen. Na drie maanden intensief sporten mag er toch eindelijk wel eens wat resultaat te zien zijn? Ik drink die ranzige proteineshakes niet voor niets... Opbouwen die spieren!

In het vernieuwde programma ligt het accent nog iets meer op de benen (bij de leggpress is er even 10 kilo bijgekomen ... en zit ik niet meer in stand drie, maar een. Wat eigenlijk gewoon neerkomt op geheel opgevouwen beginnen en je dan te pleures werken om daar weer even uit te komen...daarna valt het enigszins mee. Volgens Levi de instructeur deden meiden half mijn lengte en gewicht al makkelijk zestig kilo.... Right, daar geloofi k helemaal niets van. Ik ben denk ik ergens in juli toe aan zestig kilo...en dan vind ik mijzelf een heel grote meid! De triceps train ik nu met 10 kilo, daar is echt al wel wat verbetering in, maar die armpjes blijven zwabber dingen. De biceps staan nu onder druk van 7,5 kilo. En dat is al lastig zat na wat shoulder press, lat pull en nog een pull ding....

De bal bij de buikspieren is er godszijdank (36x) weer uit en is nu vervangen door 60 gewone sit ups, 30 omhooggerichte sit up (al is dat niet echt zitten meer) en 60 keer een twist sit up. Dus dat is wel een behoorlijke verandering en ik denk dat ik over zes weken wel een aardige buikspier ontwikkeld moet hebben.

Mocht dit alles over zes weken nog geen zoden aan de dijk hebben gezet, dan weet ik het ook niet meer, want dan zitten we toch echt in het zomerjurkjes en rokjes gedeelte van het jaar... (okay, het is een 1,5 jarenplan maarh et gaat om het idee).

These streets

Soms hoor je een CD en ben je helemaal verkocht. Dat had ik nou met deze CD. Een heerlijke cd om aan te hebben als je van het zonnetje ligt te genieten, als je gezellig met je beste vriendin aan het kletsen bent, als je een beetje verdrietig bent of als je met het huishouden bezig bent (stofzuigen daargelaten, of je moet 'm op oordopjes hebben staan). Lekker puur, lekker echt, lekker ruw en toch zacht...

Eentje dus om snel te luisteren: These streets van Paolo Nutini

Carriere en werken gaan niet goed samen

Afgelopen deze stond deze subkop in de Metro.... missertje? Moest er in iedergeval wel om lachen!